Ik denk dat er 23 nieuwe posts zijn sinds de vorige les op mijn blog
Tevens ook de laatste, je kan mij altijd verder volgen op deze blog voor mijn masterproject
donderdag 9 februari 2012
dinsdag 7 februari 2012
Nieuwe media : # 14 // Jolien Krijnen
In het begin van mijn onderzoek ben ik begonnen met het analyseren van analoge Marvel comics van X-men. Later ben ik ook geen kijken hoe de Marvel Comics eruit zien op de iPad. Deze digitale comics stelde me eerder teleur. De kleuren en afbeeldingen zijn prachtig, maar er wordt amper iets gedaan met deze digitale strips. Wat ik enorm jammer vind. Natuurlijk moet deze digitale strip niet veranderen in een game of in een animatie want dit zou de totale eigenheid van de strip vernietigen. Maar toch ben ik even gaan kijken naar wat Marvel doet met zijn filmversies van Spiderman en X-men in de begin credits.
Spiderman 
Als je ziet wat een prachtige intro's er gemaakt worden die toch een soort van strip eigenheid behouden, vraag ik me af waarom ze dit niet zachtjes doortrekken naar hun digitale strips. Hiermee bedoel ik niet dat de gehele strip animatie moet bevatten, maar het zou bijvoorbeeld prachtig zijn als de cover zulke prachtige typografische animatie's zou bevatten in plaats van een gewone statische cover of pagina vol informatie. Het is mogelijk met een digitale strips dus waarom zou men hier geen gebruik van maken.
maandag 6 februari 2012
Dalende winkelverkoop en stijgende Indie starters
In een artikel van Develop staat een onderzoek van Tiga (een associatie die de game industrie in UK voorstelt). Hierin staat dat 70% van de game studio’s in UK enkel nog digitaal hun video games verdelen. Dat sluit aan bij de andere berichten in mijn blogpost over verdeling van games. Verder voorspellen ze dat digitale en sociale game sector met 21% gaat groeien per jaar tot 2015 terwijl de winkelverkoop met 3% jaarlijks gaat blijven dalen.
Met de daling in winkelverkoop zien we ook dat de meeste startende bedrijven nu onafhankelijk (indie) werken, omdat het niet meer nodig is om via een publisher te gaan om games te verdelen, de kosten voor het digitaal verdelen zijn erg laag.
Dit alles draagt er aan bij dat ik geloof dat de games sector aan het veranderen is, dat de kleine vernieuwende ideeën belangrijker gaan worden dan de grotere projecten.
Met de daling in winkelverkoop zien we ook dat de meeste startende bedrijven nu onafhankelijk (indie) werken, omdat het niet meer nodig is om via een publisher te gaan om games te verdelen, de kosten voor het digitaal verdelen zijn erg laag.
Dit alles draagt er aan bij dat ik geloof dat de games sector aan het veranderen is, dat de kleine vernieuwende ideeën belangrijker gaan worden dan de grotere projecten.
Nieuwe media 10: Lien
Nog een interessant artikel over Gamification vind je hier. Hierin wordt duidelijk uitgelegd wat Gamification inhoudt en wat niet, adver- en seriousgames behoren hier bijvoorbeeld niet toe. Ook wordt er ingegaan op de voordelen van Gamification, zo kan je aan de hand van beloningen iemand een bepaald gedrag laten stellen (bv. een site bezoeken), let wel dat mensen niet zomaar alles doen voor een bepaalde beloning. Competitie met anderen stimuleren het gedrag van iemand (bv. leaderboards). Belangrijk is nog dat speelsheid aandacht krijgt (bv. deze speelsheid in je app brengen). Hoe creatiever, hoe sneller mensen dit gaan onthouden. Deze elementen werden als eens aangehaald in blogpost 2 over de Game Layer. Dit artikel benadrukt nog eens de werking van deze eerder gevonden elementen (appointment dynamic, influance & status en progression dynamics).
De toepassing die ik aan de hand van het gehele onderzoek heb uitgedacht zal tijdens de eindpresentatie uitgelegd worden samen met wat concepttekeningen.
zaterdag 4 februari 2012
Over smartphones, casual games en gamification
In dit artikel van Canalys zien we dat de smartphone verkoop in 2011 de pc verkoop heeft overtroffen. Ook de tablet verkoop stijgt, vorig jaar was ze goed voor 15% van de totale pc verkoop.
Dit is uiteraard handig voor mijn onderzoek. Smartphones en tables zijn beiden platformen waar casual games populair op zijn, dat heb ik gemerkt tijdens mijn onderzoek naar games op Android. Ik heb mij voor mijn onderzoek vooral toegespitst op Android omdat ik geen toegang heb tot een iOS apparaat, maar in het artikel staat dat Android voor smartphones goed is voor een marktaandeel van 53%, terwijl iOS “maar” 23% heeft. Daardoor lijkt het me wel dat de cijfers voor Android wel representaties kunnen zijn voor de hele smartphone markt.
Als we zien dat smartphones steeds populairder worden en ook telkens krachtiger lijkt het me ook een ideaal platform om games voor te ontwikkelen. Als meer en meer mensen zo een apparaat hebben is de potentiële markt erg groot, het is dan natuurlijk een kwestie om zelfs die personen die initieel niet geïnteresseerd zijn in gaming toch over de streep te trekken. Ook hierin spelen casual games een belangrijke rol.
Ook zien we nu al dat de tarditionele mobiele gaming apparaten als de Nintendo DS en de Sony PSP minder populair worden. Zoals je in dit artikel kunt lezen zijn de games verkocht op smartphones in 2 jaar tijd verviervoudigd. En dan hebben ze enkel gekeken naar pure omzet, als je dan ook nog rekening houdt met de gemiddeld veel lagere prijs van een Android en iOS game en ten opzichte van die van een DS en PSP game dan is het verschil nog veel groter.
Maar ook gamification van app’s kan een grote rol spelen. Misschien dat de grenzen tussen een app en een game gaan vervagen. Zo heb je bijvoorbeeld de iOS app “EpicWin” waar je in dit artikel meer over kunt lezen. EpicWin is een To Do lijst gecombineerd met een roleplay game. Zo wordt het afwerken van taken een leuke bezigheid. Volgens de makers is een van de grote problemen bij de meeste To Do lijsten dat gebruikers na een tijdje de intresse verliezen in het bijhouden van de lijst, dat proberen zij tegen te gaan door het bijhouden zelf leuk te maken. De reacties op het internet zijn in ieder geval al erg positief.
Dit is uiteraard handig voor mijn onderzoek. Smartphones en tables zijn beiden platformen waar casual games populair op zijn, dat heb ik gemerkt tijdens mijn onderzoek naar games op Android. Ik heb mij voor mijn onderzoek vooral toegespitst op Android omdat ik geen toegang heb tot een iOS apparaat, maar in het artikel staat dat Android voor smartphones goed is voor een marktaandeel van 53%, terwijl iOS “maar” 23% heeft. Daardoor lijkt het me wel dat de cijfers voor Android wel representaties kunnen zijn voor de hele smartphone markt.
Als we zien dat smartphones steeds populairder worden en ook telkens krachtiger lijkt het me ook een ideaal platform om games voor te ontwikkelen. Als meer en meer mensen zo een apparaat hebben is de potentiële markt erg groot, het is dan natuurlijk een kwestie om zelfs die personen die initieel niet geïnteresseerd zijn in gaming toch over de streep te trekken. Ook hierin spelen casual games een belangrijke rol.
Ook zien we nu al dat de tarditionele mobiele gaming apparaten als de Nintendo DS en de Sony PSP minder populair worden. Zoals je in dit artikel kunt lezen zijn de games verkocht op smartphones in 2 jaar tijd verviervoudigd. En dan hebben ze enkel gekeken naar pure omzet, als je dan ook nog rekening houdt met de gemiddeld veel lagere prijs van een Android en iOS game en ten opzichte van die van een DS en PSP game dan is het verschil nog veel groter.
Maar ook gamification van app’s kan een grote rol spelen. Misschien dat de grenzen tussen een app en een game gaan vervagen. Zo heb je bijvoorbeeld de iOS app “EpicWin” waar je in dit artikel meer over kunt lezen. EpicWin is een To Do lijst gecombineerd met een roleplay game. Zo wordt het afwerken van taken een leuke bezigheid. Volgens de makers is een van de grote problemen bij de meeste To Do lijsten dat gebruikers na een tijdje de intresse verliezen in het bijhouden van de lijst, dat proberen zij tegen te gaan door het bijhouden zelf leuk te maken. De reacties op het internet zijn in ieder geval al erg positief.
woensdag 1 februari 2012
Nieuwe media : # 13 // Jolien Krijnen
Ik ben volop bezig met maken van 2 demo's voor een iPad strip.
Een alternatieve strip en een klassieke zoals eerder vermeld. De alternatieve strip is al af, en nu ben ik begonnen aan de klassieke. Het is echt veel moeilijker om een klassieke strip om te zetten voor de iPad. Omdat ik niet wil werken met het comixology systeem of met het systeem van Suske en Wiske moet ik een nieuwe manier van navigeren en kijken ontwikkelen. Dit is moeilijk omdat ik het stripgevoel wil behouden, dus ik wil geen plaatjes kijken, maar echt een strip herkennen. Maar om een gehele pagina te bekijken op de iPad zijn de afbeeldingen te klein en word de tekst onleesbaar. Het is dus nu erg belangrijk dat ik ga kijken naar hoe ik hier een oplossing voor kan vinden.
Een ander probleem is de manier van navigeren. Gebruik ik pijlen, vegen, tappen, .... dit moet zo logisch mogelijk gebeuren zonder al te veel na te denken. Het moet dus simpel te snappen en te gebruiken zijn. Ook dit is een hele uitdaging want ik gebruik tappen om de interactiviteit naar voor te brengen, dus om te vergoten moet ik een andere manier vinden.
Met deze twee problemen ben ik momenteel vooral aan het worstelen. Maar mijn analyses geven me al een goed idee van wat ik kan doen of want ik zeker niet wil doen. Vanuit hier kan ik verder zoeken naar een anderen en voor mij persoonlijk betere manier.
Roel Otten - Gepersonaliseerde reclame op digitale tv
Enkele van mijn analyse vragen i.v.m. de werking van gepersonaliseerde reclame op pc. Staat ook in het kort een antwoord bij + de bronnen van de informatie.
-Analyse:
Hoe werkt persoonlijke reclame op Facebook?
Wanneer adverteerders een advertentie maken voor op facebook krijgen ze de kans om hun publiek te specificeren naar gelang locatie, “likes”, sleutelwoorden, leeftijd, geslacht,…
Wanneer de advertentie online gaat wordt deze getoond aan de mensen die aan de criteria voldoen.
Na de verloop van de advertentie deelt facebook aan de adverteerders mee hoeveel gebruikers de advertentie gezien hebben en hoeveel mensen erop geklikt hebben.
Facebook deelt geen informatie met de adverteerders als ze uw toestemming hiervoor niet hebben. De informatie die ze delen is altijd anoniem.
http://www.facebook.com/about/privacy/advertising#personalizedads
Hoe werkt persoonlijke reclame op internet in het algemeen?
Bij elke website die je bezoekt worden er cookies, flashcookies, … opgeslaan op je computer. Via deze bestanden weten tracking bedrijven welke sites je zoal bezoekt.
Aan de hand van deze informatie maakt men een soort ‘profiel’ op van de gebruiker om zo te beslissen welke advertenties voor deze persoon van toepassing zijn.
Er wordt ook rekening gehouden met zoektermen die worden ingegeven op zoekmachines zoals Google, Yahoo, …
https://www.eff.org/deeplinks/2009/09/new-cookie-technologies-harder-see-and-remove-wide
dinsdag 31 januari 2012
maandag 30 januari 2012
Roel Otten - Gepersonaliseerde reclame op digitale tv
Personal digital TV advertising
- Probleem- en vraagstelling.
- Probleemstelling
Mijn probleemstelling gaat uit naar het gebruik van gepersonaliseerde reclame op tv. Op computer bestaat dit soort reclame al langer maar op tv wordt er tot nu toe nog niet zoveel gebruik van gemaakt. Dit komt doordat tv tot voor kort een zeer lineair iets was. Maar door de komst van digitale tv en alle mogelijkheden dat dit met zich meebrengt wordt het tijd dat tv reclame een make-over krijgt.
- vraagstelling
Wat ik wil onderzoeken is hoe gepersonaliseerde reclame op andere media zoals de computer werkt. En wat de voor en nadelen hiervan kunnen zijn. Ook ga ik een kijkje nemen of er al digitale tv bedrijven zijn die hier al een stap in hebben genomen. En uiteindelijk zelf een onderzoek doen hoe gepersonaliseerde reclame (maar ook gewone) kan werken op de veranderende manier van tv kijken. Op technisch vlak (de duur, het moment van de reclame, …) als ook de inhoudelijke opbouw.
-Onderzoek- en werkmethode
Om te beginnen doe ik eerst onderzoek naar de huidige situatie van gepersonaliseerde reclame op tv. Zijn er al bedrijven die hier gebruik van maken en hoe gaat dit in zijn werking.
De volgende stap is onderzoek doen naar de huidige werking van gepersonaliseerde reclame op het internet of op bepaalde websites zoals facebook. Hier kan handige informatie gevonden worden die misschien ook op het digitale tv medium toegepast kan worden.
Als laatst wil ik aan de hand van de informatie die ik vergaard heb zelf een inbreng doen hoe gepersonaliseerde reclame kan werken op digitale tv. Rekening houdend met de problemen die dit met zich kunnen meebrengen en de nieuwe manier van tv kijken (bestellen van films met tv à la carte, het opnemen van shows, …).
-Artikels
Jones, D. (2011). Personalized TV ads coming to your living room.
Geraadpleegd op 24 januari 2012 op:
Dit artikel bespreekt het gebruik nu en de toekomst van gepersonaliseerde reclame op digitale televisie. Er zijn al enkele Amerikaanse bedrijven zoals Cablevision die hier intensief bij bezig zijn en er ook al gebruik van maken. Ook de werking van zulke reclame en het ophalen van zulke gegevens wordt besproken.
De gegevens worden verkregen via derde partij bedrijven die gegevens geven over bepaalde huishouden. Er wordt niet gepersonaliseerd op één individueel maar eerder naar het geheel van mensen die tv kijken op dat bepaald digitaal tv toestel. Dit maakt gepersonaliseerde reclame op tv minder indringerig dan gepersonaliseerde reclame op het internet.
Via deze gegevens gaat men dan de reclame die het meest toepasselijk is op deze familie selecteren en tonen aan deze mensen.
Het Amerkaanse leger werd hier als voorbeeld gebruikt. Zij hadden verschillende reclamespots waarvan bijvoorbeeld de één meer van toepassing was op een familie met tieners in huis en een ander beter paste bij een familie waar geen kinderen aanwezig waren.
(2010). De strijd om de digitale kijker-consument.
Geraadpleed op 24 januari 2012 op:
http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=PD32PAVA
Bespreekt het digitale tv tijdperk en de invloed ervan op zowel kijkers als adverteerders.
Voorlopig kijken de mensen nog altijd zeer lineair tv. Maar dit is beetje bij beetje aan het veranderen. Steeds meer mensen beginnen shows op te nemen om ze later te bekijken wat hun dus ook de mogelijkheid geeft reclameblokken over te slaan.
De adverteerders moeten dus een nieuwe manier van aanpakken vinden wat de reclameblok betreft, maar het kan ook interessant zijn om te kijken naar een geheel nieuwe manier van reclame op tv te zoeken, naast de reclameblokken.
Ook het gebruik van interactiviteit moet eens onder de loep genomen worden. Hierin zou mogelijk ook een oplossing kunnen zitten.
- Interessante filmpjes
De rode knop (hedendaagse interactieve tv)
http://www.youtube.com/watch?v=yu-_Xrjja48
Microsoft Interactieve Tv reclame via Kinect (NUAds)
http://www.youtube.com/watch?v=9JjTTDYgxtQ
Minority report scene
http://www.youtube.com/watch?v=oBaiKsYUdvg
Amdocs Interactive Personalized Advertising Solution
http://www.youtube.com/watch?v=YJqp7Uj5-Hc
Personalized Video Ads Ignite Click Throughs
http://www.youtube.com/watch?v=wQp4c8xwal8
Behavioral Targeting: Ads that track your web activity
vrijdag 27 januari 2012
Masterstudio Rob - 8
Mijn toekomst in game design
Het voorgaande onderzoek heeft geholpen om mij een beter beeld te vormen van de game industrie. Je kan dit hier vinden: Technologie, Ontwikkeling en Verdeling
Ook het boek van Jesper Juul “A Casual Revolution” (waar je hier de samenvatting van vind en hier het boek zelf EDIT: deze link is verwijdert wegens copyright redenen) is zeer interessant. Hij vertelt onder andere over hoe grote projecten het moeilijker gaan krijgen omdat het de trend aan het worden is om zo realistisch mogelijke video games te ontwikkelen. Maar daar horen ook enorme budgetten bij, budgetten die niemand behalve de grootste game studio's hebben. Maar deze trend kan niet zo blijven doorgaan omdat als die budgetten blijven stijgen, de verkoop mee moet blijven stijgen, en we zien nu al dat dit meestal niet het geval is.
Dus als de grote game studio's naar grotere en duurdere projecten neigen, en de consoles makers die hoogstaande graphics blijven onderzoeken. Wat betekend dit dan voor mij en andere game developers in ons land? Echt concurreren met de grote studio’s op grafisch vlak kunnen we nooit. Daar hebben we gewoon de mogelijkheden niet voor. Ik heb ook een artikel gevonden waarin de maker van Metal Gear Solid, Hideo Kojima, ook onzeker is over hoe zelfs Japan moet concurreren in de markt die gedomineerd wordt door First Person Shooters (zoals Call of Duty). Als zelfs een ontwerper uit een land met zo een rijke geschiedenis in game design al twijfelt aan de toekomst, hoe moeten wij in België dan proberen te concurreren?
Dan blijven er eigenlijk alleen de kleinere producties over.
Er zijn twee types video games die mij daarin interesseren en waar ik mogelijke opportuniteiten en een mogelijke toekomst voor mij in zie. Dit zijn de “Casual Games” en de “Serious Games”. Dit zijn twee zeer ruime verzamelnamen en kunnen beiden een grote verscheidenheid aan video games inhouden.
Het boek over casual games door Jesper Juul illustreert waarom ik geloof dat mijn toekomst, en mogelijk de toekomst van een heel wat (aspirant) game developers in België, ligt bij de casual games, in welke vorm dan ook. Als wij in België ergens sterk in zijn dan is het wel innoveren en creativiteit. Wij hebben niet de mogelijkheid om ergens veel kapitaal tegen te gooien, wij moeten het doen met creativiteit en samenwerking. Dit alles past perfect in het plaatje van de casual games. Dit type video games legt de nadruk op de ervaring die de speler krijgt. casual games moeten gewoon leuk zijn.
Wat zijn Casual Games?
Om te beginnen worden casual games vaak aangeduid als het tegenovergestelde van “hardcore” games, deze laatste zijn dan de meer traditionele video games die we kennen van de PC en de traditionele consoles (Xbox 360 en PS3).
Casual games worden vooral gekenmerkt door een paar zaken. Zo hebben ze simpele regels, zijn ze makkelijk te spelen, hebben ze niet veel toewijding (dus tijd) van de speler nodig en zijn ze vaak erg verslavend.
Wat dus zeer belangrijk is voor een casual game is dat het gewoon leuk is. Spelers moeten er van kunnen genieten er er tijd mee kunnen doorbrengen zonder gefrustreerd te raken of echt problemen te ondervinden.Dat lees je ook in dit artikel. Hier gaat het over PopCap, verkoper van talloze casual games die al miljoenen stuks verkocht hebben. In het artikel vragen ze een van de mede oprichters hoe ze spelletjes maken die een echte “hit” worden. Het antwoord is simpel, PopCap brengt een spel gewoon niet uit als het niet leuk is.
Vaak hebben video games die als “casual games” worden aangeduid, de connotatie van weinig dieptegang te hebben, het wordt hun verweten van traditionele games te zijn, maar dan dommer gemaakt voor het grote publiek. Dit is eerder een vooroordeel omdat casual games veel meer kunnen zijn.
Casual games zijn geen video game genre zoals we bijvoorbeeld First-Person Shooters, Strategy-, Simulation- Adventure-, Action-, Roleplay-games kennen. Het is eerder een aanduiding van een type video games dat kan bestaan uit elk genre, of elke mogelijke combinatie van verschillende genres.
Maar ook met de aankoopprijs onderscheiden casual games zich van grotere titels. Als we kijken naar mobile games (op iPad of Android bijvoorbeeld) dan zien we dat de maximum prijs voor het spel vaak €4 is en het gemiddelde zelfs rond de €1 ligt. Terwijl de meeste grote titels uitkomen voor soms €65 en gemiddeld €50 is. Dit maakt dat een casual game sneller gekocht wordt. Het risico is kleiner omdat het bedrag veel kleiner is. Er worden zo waarschijnlijk veel meer impuls aankopen gedaan. Ook lijkt het me dat er veel minder geld naar marketing moet gaan.
In het boek A Casual Revolution door Jesper Juul onderscheid hij vijf elementen die een casual game definiëren namelijk fictie, gebruiksvriendelijkheid, onderbreekbaarheid, moeilijkheid en sappigheid.
Fictie: Vaak zijn casual games luchtiger en sluiten meer aan bij onze leefwereld. De eerste indruk van een casual game is zeer belangrijk, daarom moet het spel er meteen leuk uit zien. Spelers hebben vaak geen voorkennis van het spel en een te gevaarlijke, enge omgeving kan al afschrikken. Een casual game ziet er ook niet uitdagend uit, gewoon aangenaam.
Gebruiksvriendelijkheid: casual games zijn vaak zeer gebruiksvriendelijk en hebben geen speciale kennis of ervaring nodig, de leercurve is dus enorm klein. Spelers moeten meteen in het spel kunnen duiken en beginnen spelen zonder eerst veel instructies te moeten lezen. De bediening op zich moet ook logisch en makkelijk zijn.
Onderbreekbaarheid: casual games zijn vaak makkelijk te onderbreken en zelfs te stoppen in het midden van een speelsessie. Belangrijk is dat de speler zelf beslist wanneer en hoelang die speelt. Het moet mogelijk zijn om voor 5 minuten te kunnen spelen, maar het moet natuurlijk ook mogelijk zijn om uren aan een stuk te blijven spelen. Ook belangrijk is om spelers de mogelijkheid te geven om te pauzeren, zo hebben spelers zelfs als ze maar even tussendoor tijd hebben toch de mogelijkheid om het spel te spelen.
Moeilijkheid: Het is niet zo dat casual games per definitie makkelijk zijn. Ze zouden makkelijk om te spelen moeten zijn, maar toch zeker uitdagend genoeg. In casual games wordt je vaak niet voor een enkele fout afgestraft maar moet je pas iets opnieuw spelen enkel als je een reeks fouten na elkaar maakt. En als je dan toch iets opnieuw moet spelen dan zorgen casual games er vaak voor dat het spel net wat anders is (door er een soort willekeurigheid in de voorzien). Belangrijk is om spelers zo weinig mogelijk te frustreren en toch een uitdaging te vormen.
Sappigheid: in casual games zijn er vaak leuke elementen in het spel waar de speler controle over heeft en die een positieve feedback geven als hij ermee in interactie gaat. Een “sappig” spel voelt levend aan en reageert goed op de speler zijn acties.
Wat dus opvalt is dat Jesper Juul het vooral over gameplay elementen heeft. Welk genre spel dit is en hoe het spel er uit ziet heeft voor hem weinig belang. Hieruit kan ik ook opmaken dat voor een casual game de gameplay eigenlijk het belangrijkste is.
Ik heb een onderzoek gedaan naar de elementen omschreven in “A Casual Revolution”. Ik heb 54 video games gekozen, gebaseerd op hun populariteit en hun score. Van deze 54 zijn er 41 op Android en 13 op computer. De lijst met video games en hun score kan je hier downloaden (de titels in het grijs staan er ter illustratie bij, deze heb ik niet onderzocht). Voor Android heb ik de games gekozen aan de hand van hun populariteit en score. Het is moeilijk om echt een lijst met de best verkochte games samen te stellen, ik heb mijn informatie moeten samen zoeken uit verschillende websites, dus ik heb er waarschijnlijk een paar even populaire overgeslagen. De games staan gerangschikt naar verkoop/downloads (de getallen moet je x 1 000 000 doen) en naar de score toegekend door de gebruikers. Voor de computer games heb ik uitsluitend naar de kleinere producties gekeken en alleen onafhankelijke (indie) ontwikkelaars genomen. De pc games zijn gerangschikt aan de hand van hun metacritic score. Dit is een website die scores van reviews van gespecialiseerde websites maar ook van gebruikers verzamelt. Ik heb ook telkens ter informatie de prijs erbij vermeld.
Buiten de elementen die Jesper Juul omschrijft heb ik ook gekeken naar een ander zeer interessant boek over video games, namelijk “Fundamentals of Game Design” van Ernest Adams. Terecht het fundament van game design genoemd. Van Adams zijn boek heb ik een paar elementen bekeken die vooral voor een goede gameplay moeten zorgen. Deze heb ik mee genomen in mijn analyse. Hieronder volgen de puntjes die ik heb onderzocht.
Vragen met een * voor zijn niet altijd van toepassing en wegen minder door.
Analyse volgens Jespers (A Casual Revolution)
Fictie - verhaal
Is de setting van het verhaal vrolijk?
Is de eerste indruk van het verhaal positief?
Is het verhaal luchtig?
Is de setting van het verhaal bekend?
En roept die in het echte leven ook positieve gevoelens op?
Gebruiksvriendelijkheid
Is de bediening intuïtief?
Is de bediening makkelijk, ook zonder voorkennis van andere games?
Is de User Interface (UI) duidelijk en overzichtelijk?
*Imiteert de bediening de handeling?
Onderbreekbaarheid
Staat het spel toe om korte sessies te spelen?
Staat het spel toe om lange sessies te spelen?
Is het spel af te sluiten in een paar seconden?
Is het spel te hervatten in een paar seconden?
Is het spel op elk moment te pauzeren? (ook tijdens tussenfilmpjes)
Is het in te schatten hoelang elke sessie ongeveer gaat duren?
Is het in te schatten hoelang het hele spel ongeveer gaat duren?
Zijn er momenten van pauze in het spel voorzien?
Moeilijkheid en afstraffing
Is het spel makkelijk om te spelen?
Is het spel uitdagend?
Is de moeilijkheidsgraad gradueel en logisch?
Is het spel moeilijk om volledig te beheersen?
De speler moet behaalde onderdelen niet verplicht overdoen?
*Is er een vorm van willekeurigheid die overdoen minder erg maakt?
*Gebeurt afstraffing pas na een serie van fouten?
Positieve feedback en sappigheid
Krijgt de speler positieve feedback na een uitdaging?
Wordt de speler visueel beloond?
Voelt het spel en de UI “levend” aan?
Zorgt het spel ervoor dat de speler zich machtig en in controle voelt?
Zorgt het spel ervoor dat de speler zich competent en slim voelt?
Is de feedback rechtstreeks op de speler gericht?
Analyse van Gameplay door Adams (Fundamentals of game design)
mogelijkheid tot eigen fantasie gebruiken?
Zijn de regels makkelijk uit te vinden (met hints)?
zijn de regels eerlijk en consistent?
dragen de uitdagingen bij tot het bereiken van het doel van het spel?
hebben de optionele uitdagingen een doel?
Hebben de risico’s een evenredige beloning?
Is het spel in harmonie (coherent geheel)?
Evolueert het spel, is het niet te monotoom?
*Is de uitdaging haalbaar?
*Lijkt de uitdaging onhaalbaar maar is het risico laag en de beloning hoog?
De resultaten van de analyse kan je hier vinden.
Hoe meer positieve antwoorden een game had, hoe beter het aansloot bij de casual games. Uiteraard wil dat niet zeggen dat een spel dat negatieve antwoorden had meteen een slecht spel is, maar dan had dat spel gewoon een andere focus.
De resultaten van dit onderzoek waren soms wel verrassend.
De eerste bemerking is dat de meeste video games goed scoorde, dus aansluiten bij de casual games.
Fictie: Opvallend was dat wat Jesper in zijn boek verteld over de fictie, dat casual games een vrolijk verhaal hebben, niet altijd zo hoeft te zijn. Ongeveer 60% had wel een luchtig verhaal maar de rest niet, terwijl ze toch duidelijk bij de casual games horen.
Gebruiksvriendelijkheid: De gebruiksvriendelijkheid is wel vaak goed, maar kan toch beter. Ik zie vaak dar games die daar goed op scoren vaak over het algemeen beter zijn. Hieruit maak ik dan op dat gebruiksvriendelijk en een makkelijke bediening echt een must is.
Onderbreekbaarheid: En waar bijna alle onderzochte games erg goed op scoren is de onderbreekbaarheid. Dit lijkt voor weinig games een probleem te zijn. Ik denk dat het goed is om hier dan ook aandacht aan te geven bij het ontwerpen van een casual game. Het is belangrijk dat het spel snel kan worden gespeeld en snel terug kan worden afgesloten. Liefst zonder handmatig te moeten opslaan.
Moeilijkheid: Ook waren de meeste onderzochte games makkelijk te spelen en toch uitdagend. Dit is ook belangrijk omdat vooral dit bijdraagt aan het verslavende effect van casual games.
Sappigheid: Waar wel weinig onderzochte games goed op scoorde is de visuele beloning. Spelers krijgen bijna altijd positieve feedback, maar volgens Jesper is het belangrijk dat die feedback ook visueel duidelijk is. Dit alles draagt bij een het gevoel dat een speler heeft bij een spel en is dus ook zeker belangrijk.
Gameplay: De meeste onderzochte games scoorden best goed op de gameplay elementen die Adams belangrijk vind. Waar wel duidelijk een probleem licht is en de evolutie. Veel video games worden enkel moeilijker, maar evolueren niet naarmate het spel vordert. Er kan natuurlijk bediscussieert worden dat dit iets minder belangrijk is voor casual games omdat deze over het algemeen minder lang worden gespeeld, maar toch blijft dit iets wat te onderzoeken valt. Als je bijvoorbeeld kijkt naar de nieuwe trend met de microtransacties, waarbij je in het spel kleine dingetjes kan kopen (voor echt geld) die de spelervaring verbeteren, is het wel van belang dat een spel niet saai wordt. Het laatste puntje van Adams dat de uitdaging onhaalbaar lijkt maar de beloning hoog is, is niet echt van toepassing op veel games, vandaar dat deze ook een lagere score heeft.
Er zijn nog een paar bemerkingen die me opvielen toen ik de games aan het onderzoeken was, maar waar ik niet gericht naar zocht.
Ten eerste een belangrijk aspect, hoe verslavend een spel is. Dit is uiteraard iets zeer subjectief en moeilijk om echt te onderzoeken, maar ik merkte dat games die als verslavend werden aangeduid (in de media, maar ook in de commentaren van gebruikers) vaak bepaalde zaken gemeen hadden, namelijk:
1.Een duidelijke visuele stijl die consistent is doorgetrokken door heel het spel is zeer belangrijk. Dus de UI en de graphics en de effecten zorgen allemaal samen voor de ervaring van het spel. Hier speelt ook de sappigheid een rol. Video games die “sappiger” zijn, zijn vaak ook aantrekkelijker voor een groot publiek.
2.Bijna alle onderzochte games zijn lineair. Je start ergens op een punt en je moet deel na deel afwerken tot je het spel hebt uit gespeeld. Dit is iets wat we vroeger bij alle games zagen maar waar nu de meeste niet-casual games (hardcore games) heel anders mee omgaan. Of dit beter of slechter is, is moeilijk te zeggen.
3.Veel games hebben een of andere connectie met vrienden en kennissen. Veel games doen dat door te verbinden met Facebook, maar er zijn ook veel games die een soort community gebruiken die enkel gemaakt is voor dit soort zaken. Zoals Openfeint, een “mobile social gaming network”. Veel games spelen hier op in door scores makkelijk uitwisselbaar te maken, of door bepaalde “achievements” (behaalde objectieven) te tonen op sociale netwerken. Zo krijg je toch een multi player ervaring op een single player game. Dit is ook belangrijk voor de herspeelbaarheid, mensen willen hun score verbeteren omdat andere mensen die score ook kunnen zien.
4.De laadtijden bij games zijn erg belangrijk geworden. Omdat de meeste video games erg snel laden, valt het des te meer op dan sommige games traag laden. Dit is uiteraard een technisch gegeven wat niet altijd even makkelijk is op te lossen. Maar wel iets om rekening mee te houden.
5.Wat ook een duidelijk verschil is van casual games en hardcore games is het verhaal. Er wordt in een casual game nooit echt vaak diep op een verhaal ingegaan. Er is dan ook weinig nood aan veel tussenfilmpjes of lange stukken tekst. Als je toch behoefte voelt aan een duidelijke narratief in het spel, zorg dan dat dit zeker vlot getoond wordt, veel spelers zijn dat immers niet gewoon doordat de meeste andere games dat niet hebben.
En dan is er nog een vraag waar ik mee zit is: zijn typische Facebook games zoals farmville casual games? In principe niet omdat ze van de speler meer toewijding vragen dan andere video games die als casual game worden omschreven. Maar toch hebben ze heel veel van de andere elementen, de positieve feedback, het simpele verhaal, de gebruiksvriendelijkheid, etc.
En terwijl ik in het deel over gameplay aan het lezen was in “Fundamentals of game design” van Ernest Adams kwam ik ook een stuk tegen over de uitdagingen in een spel.
Adams heeft een interessante lijst gemaakt welke uitdagingen een speler allemaal kan tegenkomen in een spel. De lijst vind je hier, met de voorbeelden die hij ook aangeeft in het boek. Ik ben dan ook even gaan kijken naar de games die ik geanalyseerd heb welke uitdagingen het meeste voorkomen. De resultaten daarvan zie je hier.
Het is wel opvallend dat sommige uitdagingen heel erg vaak voorkwamen en sommige bijna nooit.
De meest voorkomende uitdagingen in zowel games op Android als op pc waren die van de Fysieke coördinatie. Vooral de accuraatheid en precisie, maar ook reactiesnelheid en ritme kwamen erg vaak voor.
Formele logica kwam bij een aantal games voor, meer bij die op de pc dan die op Android. Dit is waarschijnlijk omdat games op Android minder vragen voor na te denken.
Een tweede belangrijke uitdaging was die van de Patroon herkenning Zowel statische en dynamische patronen. In casual games wordt dat vaak gecombineerd met accuraatheid en precisie, waar je bijvoorbeeld op de juiste plaats op het juiste moment moet duwen. Tijdsdruk hadden maar weinig games. Soms was het een optionele uitdaging, maar vaak werd spanning op een andere manier opgewekt. Dit vind ik persoonlijk positief, want tijdsdruk kan spannend zijn, maar bij verkeerd gebruik is het eerder frustrerend.
Bijna geen games gebruiken de uitdagingen van het Geheugen en kennis. Blijkbaar is het herinneren van patronen minder leuk dan het herkennen en erop reageren.
Verkenning is vooral op de pc een erg veelgebruikte uitdaging. Volgens mij is dat te wijten aan de virtuele ruimtes die op de pc vaak uitgebreider zijn. Zo is er meer om te onderzoeken, maar hebben ruimtelijke relaties ook vaker een betekenis. Dit komt onder andere door de grootte van het scherm volgens mij. Een klein scherm zoals op een smartphone kan niet veel van de ruimte tonen, waardoor het moeilijker is om verbanden te leggen.
De uitdagingen van Conflict zijn niet populair op Android, maar wel op de pc. Dit is waarschijnlijk doordat er vaak meer actie zit in video games op pc dan op Android.
Verder zag ik ook erg weinig Economische uitdagingen. Er zijn een paar video games zoals Farmville waar de economie wel belangrijk zijn, maar ze blijven wel eerder een uitzondering.
Ook de uitdagingen van de Conceptuele beredenering zijn niet veel gebruikt. Dit zijn uitdagingen die je in een detective spel zou vinden, maar zoals ik al zei bij de uitdagingen van het geheugen, casual games vragen vaak niet veel denkwerk.
En als laatste, Creatie wordt ook niet veel gebruikt. Constructie met een functioneel doen is vaak wel een onderdeel van games op de pc, maar meestal maar een bijkomende uitdaging.
De geschiedenis van de casual games
Het is moeilijk om te zeggen welk video game nu de eerste casual game was. Vaak worden Pac-Man (1980) en Tetris (1984) aangehaald. Pac-Man is al iets gewelddadiger en daardoor al minder casual, maar door zijn grote aantrekkingskracht en gevarieerd publiek kunnen we het wel een casual game noemen. Tetris daarentegen is in zijn tijd ook enorm populair geworden en is de grondlegger geweest van een van de populairste genres onder de casual games, namelijk de Puzzle games. Tetris is mede verantwoordelijk voor het enorme succes van de Game Boy, waar het spel gratis mee geleverd werd.
Ook een belangrijke eerste casual game is Solitaire (1990), dat gratis vanaf Windows 3.0 werd meegeleverd. Origineel werd het spel meegeleverd om nieuwe gebruikers met een muis te leren omgaan. Zo werd het klikken en slepen met een muis om een grafische User Interface te bedienen aangeleerd. Solitaire was het eerste succesvolle casual game op een computer.
In 1996 komen de eerste casual games online. Ook dit is een belangrijke stap want veel casual games worden vandaag nog online gespeeld. Een voorbeeld is Gamesville. Dit was een casual gaming portaal waar spelers konden kiezen tussen video games als bingo, kaarten, trivia, puzzles... Ook waren zijn een van de eersten die reclame gebruikten om hun video games te financieren. Ze deden dat door hun gebruikers informatie zoals demografische gegevens te laten invullen voordat ze konden spelen, zodat ze gerichte reclame konden sturen.
Een volgende grote ontwikkeling voor de casual games was toen Macromedia, nu Adobe FutureSplash opkocht en het uitbracht als Flash. Plots werd het erg simpel om een casual game te maken, dit was een begin in de grote diversiteit in games die we nu nog hebben. Ook het bekende Bejeweled is begonnen als een Flash game.
Wat me meteen bij het volgende brengt. Niet veel later starten ook de eerste bedrijven die zich specifiek toespitsen op het maken van casual games. Een bekend voorbeeld is PopCap (2000). Een bedrijf dat vandaag nog steeds casual games maakt.
De volgende grote stap was toen het internet wijdverspreid begon te raken. Plots kregen enorm veel mensen toegang tot casual games door ze gratis online te spelen of te downloaden (al dan niet tegen betaling).
En toen in 2006 Nintendo de Wii uitbracht kwam er weer een nieuwe golf van spelers bij. De Wii is zo aantrekkelijk voor velen door zijn makkelijke bediening. De Wii gebruikt echte bewegingen om een spel te besturen, waardoor ze voor velen zonder voorkennis makkelijk te bedienen zijn.
Dan komen we op het heden uit. In de vorige delen heb ik al verteld waar casual gaming op dit moment zit. Het is nog steeds zeer populair en de groep mensen die casual games spelen is zeker nog steeds aan het toenemen. Na de Wii zijn ook de smartphones en tablets hier zeker een oorzaak daarvan. Heel veel mensen hebben zo een toestel en er zijn enorm veel casual games voor te vinden, dus de drempel is heel klein voor veel mensen om er mee te beginnen.
Hier volgen nog wat quotes van game developers.
What is new today is not that a single game reaches a broad audience, but that a large number of games do, and that dedicated distribution channels and video game consoles are reaching beyond the traditional video game audience.
Uit “A Casual Revolution” van Jesper Juul.
A manager from the video game publisher Electronic Arts describes the challenge of creating games for a new audience as a rewiring of the company: ‘‘I was surprised by how wired we were to a particular target audience of 18–34-year-old guys. It was a challenge to change the rule book of designing games for fraternity brothers.’’
Ryan Kim, ‘‘Game Designers Focus on Girls,’’ (2008)
Q: What made Nintendo try to do something dramatically different with the Wii? F A: Our focus is interactive game play, a whole new way to play, that puts fun back into this business. It allows everybody to pick up and play and isn’t focused on the core21 gamer. Q: The Wii seems to emphasize the controller, not heavy attention on graphics. Is that by design? F A: That is exactly by design. Our visuals for Wii will look fantastic, but in the end, prettier pictures will not bring new gamers and casual gamers into this industry. It has to be about the ability to pick up a controller, not be intimi dated, and have fun immediately. The trick is being able to do that, not only with the new casual gamer, but do it in a way that the core gamer gets excited as well.
Uit een interview van Usa Today met Reginald Fils-Aime van Nintendo (2006)
“These are games created for people that weren’t sitting down for hours to play games,’’ said Mr. Tinney of Large Animal. ‘‘They’re taking a break from something they’re doing and play for a few minutes.’’ In contrast to the audience for hardcore games, he said, ‘‘women play these games as much or more than men do.”
Michel Marriott “The Un Doom-Boom” (2003)
“The point is that people play different types of games for different reasons. Expert gamers [synonym for players] play for the longer term rewards of competition and rankings, whereas casual gamers play for the shorter-term rewards of beauty and distraction.’’
Scott Kim ‘‘Games for the Rest of Us,’’ (1998)
Conclusie Casual Games
Waarom zijn casual games interessant voor mij om te ontwikkelen?
Ten eerste zijn de ontwikkelingskosten relatief laag. Hiermee ook het risico. In het stuk over de ontwikkeling van video games zie je dat hoe realistischer een video game is, hoe duurder de ontwikkeling wordt. Je hebt dan een betere game engine of framework nodig en betere software om de onderdelen te ontwerpen. Dan komt er nog bij dat er veel meer werk steekt in iets hyper realistisch dan in iets abstract.
Als we kijken naar de trends die grote studio’s volgen en in welke richting de consoles gaan zien we dat ze blijven inzetten op die realistische vormgeving. Dat is iets waarin wij gewoonweg niet in mee kunnen. Wij hebben het kapitaal en de mankracht hier niet voor. Dus weer een reden om een ander type video games te gaan ontwikkelen.
Een volgend punt is de verdeling. Als je video games wilt verkopen bij een winkelier dan spreek je meteen over redelijk grote oplages. Het is heel moeilijk om dan onafhankelijk te blijven, iets waar veel ontwikkelaars toch naar streven. Het online verdelen van ja video games wordt dan interessant. Een video game online verdelen kost op zich niets. Je betaalt natuurlijk royalties aan de site die jou games verdeelt, maar als de verkoop tegen valt heb je bijna nooit een vaste kost die je er bovenop moet betalen. Dus ook kleine projecten kunnen op die manier verdeeld raken. Dit is heel leuk allemaal voor ons in België. Wij kunnen zo een klein project starten en doordat het internet internationaal is kunnen we met een paar klikken op een website ons product over heel de wereld verdelen.
Nog een reden waarom casual games volgens mij zo interessant zijn is door de opkomst van de smartphones en tablets. Hier lees je in het artikel dat de iPhone en iPad in het bedrijfsleven meer en meer een ondersteunde en gebruikte tool wordt. Wat natuurlijk betekend dat mensen in hun kleine pauzes of tijdens het reizen van en naar het werk tijd hebben om kleine spelletjes te spelen. Het is net voor dit soort korte momenten dat casual games uitermate geschikt zijn. Maar belangrijk is om te weten dat de meeste smartphone gebruikers geen gamers zijn. De video games die ze spelen moeten daarom ook zo gemaakt zijn dat ze toegankelijk zijn voor mensen zonder ervaring met gamen. Weer iets waar casual games perfect op inspelen.
Serious Games
Een tweede pijler in de game design waar ik het over had was de Serious Games. Dit type video games is het makkelijkst te omschrijven door te zeggen dat het een game is met een ander doel dan entertainment alleen. Wat dit doel is hangt van het individuele spel af. Een paar voorbeeld zijn: een spel om leerlingen in een museum zaken bij te leren, een spel om werknemers te leren hoe ze met een nieuw machine moeten omgaan, een spel om studenten te leren leren.. De mogelijkheden zijn eindeloos.
Waarom zet ik dit type games samen met casual games? Omdat volgens mij deze twee pijlers in game design veel met elkaar te maken kunnen hebben. Het belangrijkste volgens mij is dat je voor serious games goed gaat kijken naar casual games. Dat een serious game een doel heeft dat niet puur entertainment is, wil niet zeggen dat het spel niet leuk moet zijn. Integendeel zelfs. De reden dat er serious games bestaan is omdat men bepaalde zaken op een leuke manier wilt brengen. Dus gewoon een bestaande handeling nemen en daar wat game mechanics aan toevoegen is niet voldoende.
In het boek “Gamification by Design” van Cunningham en Zichermann hameren ze erop dat een serious game een een edutainment (educatief) game vooral leuk moet zijn. In het boek willen ze de lezer meegeven dat het mogelijk is om leren leuk te maken, dat leren zelfs leuk moet zijn!
Volgens Ralph Koster, schrijver van “A theory of fun: for Game Design” draait elk spel rond leren. Zelfs bij de meest gewone shooters leer je iets bij. Het is aan ons game designers om te gaan beslissen wat de speler bij leert.
Het hele gegeven van serious games heb ik nu niet uitgebreid onderzocht. Maar het is zeker iets om mee te nemen naar later toe. In de hierboven vernoemde boeken staat zeker genoeg informatie. Als ik dan nog mijn onderzoek naar casual games mee kan nemen dan denk ik dat het perfect mogelijk moet zijn om een degelijk en vooral leuk serious game te maken.
Ik heb een paar interessante artikels gevonden die ik niet ga bespreken maar toch graag mee wou geven.
Serious Games, Playful Business (2011)
Games...and...learing (2009)
Video Games and the future of learing (2004)
Conclusie onderzoek
Op het begin van deze studio wou ik iets onderzoeken als ondersteuning van mijn master project. Omdat mijn master project zich in een virtuele ruimte bevind leek het me logisch om daar wat rond te zoeken. Ik wou kijken hoe ik een meerwaarde kan bieden aan mijn project, en wou dat doen door de geometrie van de virtuele ruimte te onderzoeken. Ik wou de grafische laag van een spel afpellen om de basisgeometrie te bekijken. Maar daar was ik dus mis. Met die laag af te pellen bleef ik uiteindelijk toch in diezelfde laag hangen, want de basisgeometrie maakt daar even goed een deel van uit.
Ik ging er ook al van het begin van uit dat mijn onderzoek een meerwaarde zou bieden, omdat ik die meerwaarde er al aan koppelde. Als ik echt een virtuele ruimte interessanter wil maken dan moet ik niet kijken naar die virtuele ruimte zelf, maar naar hoe mensen daar mee interacteren.
Dan kom ik eigenlijk bij de echte achterliggende laag in een computer game. De Gameplay. Het is dit wat bepaalt welke impact een virtuele ruimte op een speler gaat hebben.
Ook ging ik er als vanzelf vanuit dat 3D ruimtes het belangrijkst zijn. Maar tijdens mijn onderzoek heb ik gemerkt dat 2D helemaal nog niet weg is. Integendeel, 2D is zelf heel vaak nog de aangewezen keuze om bepaalde zaken simpel aan de man te brengen. Het gebruiken van 3D betekend ook niet automatisch een grotere immersie. Voor immersie te verkrijgen moet je immers met veel meer zaken rekening houden. Maar ook het onderzoek naar immersie brengt me veel te ver en is niet iets dat ik tijdens deze studio wou bewerkstelligen.
Wat ik heb uiteindelijk geleerd? Dat casual en serious games iets is waar ik zeker toekomst in is. Ik heb ook een deel puntjes onderzocht waar ik vind dat een casual game en misschien een serious game aan moeten voldoen. Maar vooral heb ik een basis gelegd voor mijn eigen onderzoek dat ik ga blijven doen, om te streven naar betere en leukere games.
Bronnen
Boeken
Cunningham, C., Zichermann, G. (2011) Gamification by Design.
Sebastopol, CA: O’Reilly Media
Adams, E. (2010) Fundamentals of Game Design.
Berkeley, CA: New Riders
Juul, J. (2010) A Casual Revolution: Reinventing Video Games and Their Players.
London: The MIT Press
Rogers, S. (2010) Level up! The guide to great video game design.
West Sussex: John Wiley & Sons
Koster, R. (2005) A Theory of Fun: for Game Design.
Scottsdale, Arizona: Paraglyph Press, Inc.
Artikels
Zuurmond, J. (2011) Serious Games, Playful Business
Universiteit Utrecht
Shute, V.J. (2009) Games...and...learning
Shaffer, D.W., et al. (2004) Video games and the future of learning.
University of Wisconsin-Madison
Internet
Feltham, J. (2012, 13 januari) That Videogame Blog. Free-to-play transition sees 300% rise in Everquest II players.
http://www.thatvideogameblog.com/2012/01/13/free-to-play-transition-sees-300-rise-in-everquest-ii-players/?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+ThatVideogameBlog+%28That+VideoGame+Blog%29
Juuso (2012, 13 januari) Game producer blog. My one hour Fallout 2 gaming session and bitching about lack of auto-save
http://www.gameproducer.net/2012/01/13/my-one-hour-fallout-2-gaming-session-and-bitching-about-lack-of-auto-save/
Anoniem (2012, 11 januari) Develop. FEATURE: Making money with free games.
http://www.develop-online.net/news/39467/FEATURE-Making-money-with-free-games?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+developmag%2Fifbh+%28Develop%29
Wakabayashi, D. (2012, 10 januari) The Wall Street Journal. Sony Doesn’t Plan To Unveil A New PlayStation At Key Trade Show
http://blogs.wsj.com/digits/2012/01/10/sony-doesnt-plan-to-unveil-a-new-playstation-at-key-trade-show/
Lai, R. (2012, 8 januari) Engadget. Lenovo's 55-inch IdeaTV K91 is the world's first Android Ice Cream Sandwich TV
http://www.engadget.com/2012/01/08/lenovo-ideatv-letv-k91-android-ice-cream-sandwich/
Anderson, R. (2012, 6 januari) That Videogame Blog. Valve details 2011 Steam growth; sales up 100% for 7th consecutive year.
http://www.thatvideogameblog.com/2012/01/06/valve-details-2011-steam-growth-sales-up-100-for-7th-consecutive-year/?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+ThatVideogameBlog+%28That+VideoGame+Blog%29
Anoniem (2012, 6 januari) Gamespot UK. Next Xbox tablet-based.
http://uk.gamespot.com/special_feature/2012-predictions/image-feature/index.html?image=1
Anderson, R. (2012, 4 januari) That Videogame Blog. Super Meat Boy sells a million.
http://www.thatvideogameblog.com/2012/01/04/super-meat-boy-sells-a-million/?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+ThatVideogameBlog+%28That+VideoGame+Blog%29
Feltham, J. (2012, 4 januari) That Videogame Blog. Kojima “unsure” how Japan can compete in shooter-focused market.
http://www.thatvideogameblog.com/2012/01/04/kojima-unsure-how-japan-can-compete-in-shooter-focused-market/?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+ThatVideogameBlog+%28That+VideoGame+Blog%29
Senior, T. (2012, 3 januari) PC Gamer. Steam hits five million concurrent players.
http://www.pcgamer.com/2012/01/03/steam-hits-five-million-concurrent-players/
Morganti, E. (2011, 26 december) 1UP. How Retail Games are Made
http://www.1up.com/features/how-retail-games-are-made
Bishop, T. (2011, 12 december) GeekWire. PopCap’s secret? A willingness to kill games if they’re not fun
http://www.geekwire.com/2011/popcap#utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+geekwire+%28GeekWire%29
Walker, J. (2011, 12 december) Rock, Paper Shotgun. Void: A potential idea for a portal 3?
http://www.rockpapershotgun.com/2011/12/12/void-the-new-idea-for-a-portal-3/?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+RockPaperShotgun+%28Rock%2C+Paper%2C+Shotgun%29
Crossley, R. (2011, 7 december) Develop. The new PC platform for indies only.
http://www.develop-online.net/features/1490/The-new-PC-platform-or-indies-only
Anoniem (2011, 24 november) BeCommerce. BeCommerce X-mas Trends 2011.
http://www.becommerce.be/upload/BeCommerce%20X-mas%20Trends%20201120120105164416.pdf
Anoniem (2011, 23 november) DVO. On-line verkoop in België eindelijk volwassen
http://www.dvo.be/artikel/35710/on-line-verkoop-in-belgie-eindelijk-volwassen/
Senior, T. (2011, 19 oktober) PC Gamer. EA on Origin: “over five million people are using it on a daily basis”
http://www.pcgamer.com/2011/10/19/ea-on-origin-over-five-million-people-are-using-it-on-a-daily-basis/
Brightman, J. (2011, 22 september) Industrygamers Social Gaming has led to 50% average decline in money spent on console games - Study
http://www.industrygamers.com/news/social-gaming-has-led-to-50-average-decline-in-money-spent-on-console-games---study/
Takahasi, D. (2011, 22 september) VentureBeat. Study shows social gamers spend less time and money on console games
http://venturebeat.com/2011/09/22/study-shows-social-gamers-are-spending-less-time-and-money-on-traditional-console-games/
Perez, S. (2011, 16 augustus) TechCrunch. What iOS & Android Gamers Actually Spend Money On
http://techcrunch.com/2011/08/16/what-ios-android-gamers-actually-spend-money-on/
Senior, T. (2011, 6 juli) PC Gamer. Paradox sales are 90% digital, “we don’t really need retailers any more” says CEO
http://www.pcgamer.com/2011/07/06/paradox-sales-are-90-digital-we-don’t-really-need-retailers-any-more-says-ceo/
Francis, T. (2011, 27 mei) Pentadact. What makes games good?
http://www.pentadact.com/2011-05-27-what-makes-games-good/
Cobbett, R. (2011, 12 mei) PC Gamer. The cheapest downloadable games to buy on PC
http://www.pcgamer.com/2011/05/12/the-cheapest-downloadable-games-to-buy-on-pc/
Crossley, R. (2011, 3 januari) Develop. IndieCity extends deadline for royalty offer.
http://www.develop-online.net/news/39409/IndieCity-extends-deadline-for-royalty-offer?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+developmag%2Fifbh+%28Develop%29
Senior, T. (2010, 20 september) PC Gamer. Digital downloads more popular than boxed sales in US
http://www.pcgamer.com/2010/09/20/digital-downloads-more-popular-than-boxed-sales-in-us/
Kim, R. (2008, 6 oktober) SFGate. Game designers focus on girls
http://articles.sfgate.com/2008-10-06/business/17137285_1_casual-games-female-gamers-game-sales
Casey, K.P. (2006, 15 augustus) USA Today. Nintendo hopes Wii spells wiinner
http://www.usatoday.com/tech/gaming/2006-08-14-nintendo-qa_x.htm
Marriott, M. (2003, 26 juni) The New York Times. The Un-Doom Boom.
http://www.nytimes.com/2003/06/26/technology/the-un-doom-boom.html?pagewanted=all&src=pm
Kim, S. (1998) Scott Kim. Games for the rest of us: puzzles, board games, game shows.
http://www.scottkim.com/thinkinggames/cgdc98.html
Het voorgaande onderzoek heeft geholpen om mij een beter beeld te vormen van de game industrie. Je kan dit hier vinden: Technologie, Ontwikkeling en Verdeling
Ook het boek van Jesper Juul “A Casual Revolution” (waar je hier de samenvatting van vind en hier het boek zelf EDIT: deze link is verwijdert wegens copyright redenen) is zeer interessant. Hij vertelt onder andere over hoe grote projecten het moeilijker gaan krijgen omdat het de trend aan het worden is om zo realistisch mogelijke video games te ontwikkelen. Maar daar horen ook enorme budgetten bij, budgetten die niemand behalve de grootste game studio's hebben. Maar deze trend kan niet zo blijven doorgaan omdat als die budgetten blijven stijgen, de verkoop mee moet blijven stijgen, en we zien nu al dat dit meestal niet het geval is.
Dus als de grote game studio's naar grotere en duurdere projecten neigen, en de consoles makers die hoogstaande graphics blijven onderzoeken. Wat betekend dit dan voor mij en andere game developers in ons land? Echt concurreren met de grote studio’s op grafisch vlak kunnen we nooit. Daar hebben we gewoon de mogelijkheden niet voor. Ik heb ook een artikel gevonden waarin de maker van Metal Gear Solid, Hideo Kojima, ook onzeker is over hoe zelfs Japan moet concurreren in de markt die gedomineerd wordt door First Person Shooters (zoals Call of Duty). Als zelfs een ontwerper uit een land met zo een rijke geschiedenis in game design al twijfelt aan de toekomst, hoe moeten wij in België dan proberen te concurreren?
Dan blijven er eigenlijk alleen de kleinere producties over.
Er zijn twee types video games die mij daarin interesseren en waar ik mogelijke opportuniteiten en een mogelijke toekomst voor mij in zie. Dit zijn de “Casual Games” en de “Serious Games”. Dit zijn twee zeer ruime verzamelnamen en kunnen beiden een grote verscheidenheid aan video games inhouden.
Het boek over casual games door Jesper Juul illustreert waarom ik geloof dat mijn toekomst, en mogelijk de toekomst van een heel wat (aspirant) game developers in België, ligt bij de casual games, in welke vorm dan ook. Als wij in België ergens sterk in zijn dan is het wel innoveren en creativiteit. Wij hebben niet de mogelijkheid om ergens veel kapitaal tegen te gooien, wij moeten het doen met creativiteit en samenwerking. Dit alles past perfect in het plaatje van de casual games. Dit type video games legt de nadruk op de ervaring die de speler krijgt. casual games moeten gewoon leuk zijn.
Wat zijn Casual Games?
Om te beginnen worden casual games vaak aangeduid als het tegenovergestelde van “hardcore” games, deze laatste zijn dan de meer traditionele video games die we kennen van de PC en de traditionele consoles (Xbox 360 en PS3).
Casual games worden vooral gekenmerkt door een paar zaken. Zo hebben ze simpele regels, zijn ze makkelijk te spelen, hebben ze niet veel toewijding (dus tijd) van de speler nodig en zijn ze vaak erg verslavend.
Wat dus zeer belangrijk is voor een casual game is dat het gewoon leuk is. Spelers moeten er van kunnen genieten er er tijd mee kunnen doorbrengen zonder gefrustreerd te raken of echt problemen te ondervinden.Dat lees je ook in dit artikel. Hier gaat het over PopCap, verkoper van talloze casual games die al miljoenen stuks verkocht hebben. In het artikel vragen ze een van de mede oprichters hoe ze spelletjes maken die een echte “hit” worden. Het antwoord is simpel, PopCap brengt een spel gewoon niet uit als het niet leuk is.
Vaak hebben video games die als “casual games” worden aangeduid, de connotatie van weinig dieptegang te hebben, het wordt hun verweten van traditionele games te zijn, maar dan dommer gemaakt voor het grote publiek. Dit is eerder een vooroordeel omdat casual games veel meer kunnen zijn.
Casual games zijn geen video game genre zoals we bijvoorbeeld First-Person Shooters, Strategy-, Simulation- Adventure-, Action-, Roleplay-games kennen. Het is eerder een aanduiding van een type video games dat kan bestaan uit elk genre, of elke mogelijke combinatie van verschillende genres.
Maar ook met de aankoopprijs onderscheiden casual games zich van grotere titels. Als we kijken naar mobile games (op iPad of Android bijvoorbeeld) dan zien we dat de maximum prijs voor het spel vaak €4 is en het gemiddelde zelfs rond de €1 ligt. Terwijl de meeste grote titels uitkomen voor soms €65 en gemiddeld €50 is. Dit maakt dat een casual game sneller gekocht wordt. Het risico is kleiner omdat het bedrag veel kleiner is. Er worden zo waarschijnlijk veel meer impuls aankopen gedaan. Ook lijkt het me dat er veel minder geld naar marketing moet gaan.
In het boek A Casual Revolution door Jesper Juul onderscheid hij vijf elementen die een casual game definiëren namelijk fictie, gebruiksvriendelijkheid, onderbreekbaarheid, moeilijkheid en sappigheid.
Fictie: Vaak zijn casual games luchtiger en sluiten meer aan bij onze leefwereld. De eerste indruk van een casual game is zeer belangrijk, daarom moet het spel er meteen leuk uit zien. Spelers hebben vaak geen voorkennis van het spel en een te gevaarlijke, enge omgeving kan al afschrikken. Een casual game ziet er ook niet uitdagend uit, gewoon aangenaam.
Gebruiksvriendelijkheid: casual games zijn vaak zeer gebruiksvriendelijk en hebben geen speciale kennis of ervaring nodig, de leercurve is dus enorm klein. Spelers moeten meteen in het spel kunnen duiken en beginnen spelen zonder eerst veel instructies te moeten lezen. De bediening op zich moet ook logisch en makkelijk zijn.
Onderbreekbaarheid: casual games zijn vaak makkelijk te onderbreken en zelfs te stoppen in het midden van een speelsessie. Belangrijk is dat de speler zelf beslist wanneer en hoelang die speelt. Het moet mogelijk zijn om voor 5 minuten te kunnen spelen, maar het moet natuurlijk ook mogelijk zijn om uren aan een stuk te blijven spelen. Ook belangrijk is om spelers de mogelijkheid te geven om te pauzeren, zo hebben spelers zelfs als ze maar even tussendoor tijd hebben toch de mogelijkheid om het spel te spelen.
Moeilijkheid: Het is niet zo dat casual games per definitie makkelijk zijn. Ze zouden makkelijk om te spelen moeten zijn, maar toch zeker uitdagend genoeg. In casual games wordt je vaak niet voor een enkele fout afgestraft maar moet je pas iets opnieuw spelen enkel als je een reeks fouten na elkaar maakt. En als je dan toch iets opnieuw moet spelen dan zorgen casual games er vaak voor dat het spel net wat anders is (door er een soort willekeurigheid in de voorzien). Belangrijk is om spelers zo weinig mogelijk te frustreren en toch een uitdaging te vormen.
Sappigheid: in casual games zijn er vaak leuke elementen in het spel waar de speler controle over heeft en die een positieve feedback geven als hij ermee in interactie gaat. Een “sappig” spel voelt levend aan en reageert goed op de speler zijn acties.
Wat dus opvalt is dat Jesper Juul het vooral over gameplay elementen heeft. Welk genre spel dit is en hoe het spel er uit ziet heeft voor hem weinig belang. Hieruit kan ik ook opmaken dat voor een casual game de gameplay eigenlijk het belangrijkste is.
Ik heb een onderzoek gedaan naar de elementen omschreven in “A Casual Revolution”. Ik heb 54 video games gekozen, gebaseerd op hun populariteit en hun score. Van deze 54 zijn er 41 op Android en 13 op computer. De lijst met video games en hun score kan je hier downloaden (de titels in het grijs staan er ter illustratie bij, deze heb ik niet onderzocht). Voor Android heb ik de games gekozen aan de hand van hun populariteit en score. Het is moeilijk om echt een lijst met de best verkochte games samen te stellen, ik heb mijn informatie moeten samen zoeken uit verschillende websites, dus ik heb er waarschijnlijk een paar even populaire overgeslagen. De games staan gerangschikt naar verkoop/downloads (de getallen moet je x 1 000 000 doen) en naar de score toegekend door de gebruikers. Voor de computer games heb ik uitsluitend naar de kleinere producties gekeken en alleen onafhankelijke (indie) ontwikkelaars genomen. De pc games zijn gerangschikt aan de hand van hun metacritic score. Dit is een website die scores van reviews van gespecialiseerde websites maar ook van gebruikers verzamelt. Ik heb ook telkens ter informatie de prijs erbij vermeld.
Buiten de elementen die Jesper Juul omschrijft heb ik ook gekeken naar een ander zeer interessant boek over video games, namelijk “Fundamentals of Game Design” van Ernest Adams. Terecht het fundament van game design genoemd. Van Adams zijn boek heb ik een paar elementen bekeken die vooral voor een goede gameplay moeten zorgen. Deze heb ik mee genomen in mijn analyse. Hieronder volgen de puntjes die ik heb onderzocht.
Vragen met een * voor zijn niet altijd van toepassing en wegen minder door.
Analyse volgens Jespers (A Casual Revolution)
Fictie - verhaal
Is de setting van het verhaal vrolijk?
Is de eerste indruk van het verhaal positief?
Is het verhaal luchtig?
Is de setting van het verhaal bekend?
En roept die in het echte leven ook positieve gevoelens op?
Gebruiksvriendelijkheid
Is de bediening intuïtief?
Is de bediening makkelijk, ook zonder voorkennis van andere games?
Is de User Interface (UI) duidelijk en overzichtelijk?
*Imiteert de bediening de handeling?
Onderbreekbaarheid
Staat het spel toe om korte sessies te spelen?
Staat het spel toe om lange sessies te spelen?
Is het spel af te sluiten in een paar seconden?
Is het spel te hervatten in een paar seconden?
Is het spel op elk moment te pauzeren? (ook tijdens tussenfilmpjes)
Is het in te schatten hoelang elke sessie ongeveer gaat duren?
Is het in te schatten hoelang het hele spel ongeveer gaat duren?
Zijn er momenten van pauze in het spel voorzien?
Moeilijkheid en afstraffing
Is het spel makkelijk om te spelen?
Is het spel uitdagend?
Is de moeilijkheidsgraad gradueel en logisch?
Is het spel moeilijk om volledig te beheersen?
De speler moet behaalde onderdelen niet verplicht overdoen?
*Is er een vorm van willekeurigheid die overdoen minder erg maakt?
*Gebeurt afstraffing pas na een serie van fouten?
Positieve feedback en sappigheid
Krijgt de speler positieve feedback na een uitdaging?
Wordt de speler visueel beloond?
Voelt het spel en de UI “levend” aan?
Zorgt het spel ervoor dat de speler zich machtig en in controle voelt?
Zorgt het spel ervoor dat de speler zich competent en slim voelt?
Is de feedback rechtstreeks op de speler gericht?
Analyse van Gameplay door Adams (Fundamentals of game design)
mogelijkheid tot eigen fantasie gebruiken?
Zijn de regels makkelijk uit te vinden (met hints)?
zijn de regels eerlijk en consistent?
dragen de uitdagingen bij tot het bereiken van het doel van het spel?
hebben de optionele uitdagingen een doel?
Hebben de risico’s een evenredige beloning?
Is het spel in harmonie (coherent geheel)?
Evolueert het spel, is het niet te monotoom?
*Is de uitdaging haalbaar?
*Lijkt de uitdaging onhaalbaar maar is het risico laag en de beloning hoog?
De resultaten van de analyse kan je hier vinden.
Hoe meer positieve antwoorden een game had, hoe beter het aansloot bij de casual games. Uiteraard wil dat niet zeggen dat een spel dat negatieve antwoorden had meteen een slecht spel is, maar dan had dat spel gewoon een andere focus.
De resultaten van dit onderzoek waren soms wel verrassend.
De eerste bemerking is dat de meeste video games goed scoorde, dus aansluiten bij de casual games.
Fictie: Opvallend was dat wat Jesper in zijn boek verteld over de fictie, dat casual games een vrolijk verhaal hebben, niet altijd zo hoeft te zijn. Ongeveer 60% had wel een luchtig verhaal maar de rest niet, terwijl ze toch duidelijk bij de casual games horen.
Gebruiksvriendelijkheid: De gebruiksvriendelijkheid is wel vaak goed, maar kan toch beter. Ik zie vaak dar games die daar goed op scoren vaak over het algemeen beter zijn. Hieruit maak ik dan op dat gebruiksvriendelijk en een makkelijke bediening echt een must is.
Onderbreekbaarheid: En waar bijna alle onderzochte games erg goed op scoren is de onderbreekbaarheid. Dit lijkt voor weinig games een probleem te zijn. Ik denk dat het goed is om hier dan ook aandacht aan te geven bij het ontwerpen van een casual game. Het is belangrijk dat het spel snel kan worden gespeeld en snel terug kan worden afgesloten. Liefst zonder handmatig te moeten opslaan.
Moeilijkheid: Ook waren de meeste onderzochte games makkelijk te spelen en toch uitdagend. Dit is ook belangrijk omdat vooral dit bijdraagt aan het verslavende effect van casual games.
Sappigheid: Waar wel weinig onderzochte games goed op scoorde is de visuele beloning. Spelers krijgen bijna altijd positieve feedback, maar volgens Jesper is het belangrijk dat die feedback ook visueel duidelijk is. Dit alles draagt bij een het gevoel dat een speler heeft bij een spel en is dus ook zeker belangrijk.
Gameplay: De meeste onderzochte games scoorden best goed op de gameplay elementen die Adams belangrijk vind. Waar wel duidelijk een probleem licht is en de evolutie. Veel video games worden enkel moeilijker, maar evolueren niet naarmate het spel vordert. Er kan natuurlijk bediscussieert worden dat dit iets minder belangrijk is voor casual games omdat deze over het algemeen minder lang worden gespeeld, maar toch blijft dit iets wat te onderzoeken valt. Als je bijvoorbeeld kijkt naar de nieuwe trend met de microtransacties, waarbij je in het spel kleine dingetjes kan kopen (voor echt geld) die de spelervaring verbeteren, is het wel van belang dat een spel niet saai wordt. Het laatste puntje van Adams dat de uitdaging onhaalbaar lijkt maar de beloning hoog is, is niet echt van toepassing op veel games, vandaar dat deze ook een lagere score heeft.
Er zijn nog een paar bemerkingen die me opvielen toen ik de games aan het onderzoeken was, maar waar ik niet gericht naar zocht.
Ten eerste een belangrijk aspect, hoe verslavend een spel is. Dit is uiteraard iets zeer subjectief en moeilijk om echt te onderzoeken, maar ik merkte dat games die als verslavend werden aangeduid (in de media, maar ook in de commentaren van gebruikers) vaak bepaalde zaken gemeen hadden, namelijk:
1.Een duidelijke visuele stijl die consistent is doorgetrokken door heel het spel is zeer belangrijk. Dus de UI en de graphics en de effecten zorgen allemaal samen voor de ervaring van het spel. Hier speelt ook de sappigheid een rol. Video games die “sappiger” zijn, zijn vaak ook aantrekkelijker voor een groot publiek.
2.Bijna alle onderzochte games zijn lineair. Je start ergens op een punt en je moet deel na deel afwerken tot je het spel hebt uit gespeeld. Dit is iets wat we vroeger bij alle games zagen maar waar nu de meeste niet-casual games (hardcore games) heel anders mee omgaan. Of dit beter of slechter is, is moeilijk te zeggen.
3.Veel games hebben een of andere connectie met vrienden en kennissen. Veel games doen dat door te verbinden met Facebook, maar er zijn ook veel games die een soort community gebruiken die enkel gemaakt is voor dit soort zaken. Zoals Openfeint, een “mobile social gaming network”. Veel games spelen hier op in door scores makkelijk uitwisselbaar te maken, of door bepaalde “achievements” (behaalde objectieven) te tonen op sociale netwerken. Zo krijg je toch een multi player ervaring op een single player game. Dit is ook belangrijk voor de herspeelbaarheid, mensen willen hun score verbeteren omdat andere mensen die score ook kunnen zien.
4.De laadtijden bij games zijn erg belangrijk geworden. Omdat de meeste video games erg snel laden, valt het des te meer op dan sommige games traag laden. Dit is uiteraard een technisch gegeven wat niet altijd even makkelijk is op te lossen. Maar wel iets om rekening mee te houden.
5.Wat ook een duidelijk verschil is van casual games en hardcore games is het verhaal. Er wordt in een casual game nooit echt vaak diep op een verhaal ingegaan. Er is dan ook weinig nood aan veel tussenfilmpjes of lange stukken tekst. Als je toch behoefte voelt aan een duidelijke narratief in het spel, zorg dan dat dit zeker vlot getoond wordt, veel spelers zijn dat immers niet gewoon doordat de meeste andere games dat niet hebben.
En dan is er nog een vraag waar ik mee zit is: zijn typische Facebook games zoals farmville casual games? In principe niet omdat ze van de speler meer toewijding vragen dan andere video games die als casual game worden omschreven. Maar toch hebben ze heel veel van de andere elementen, de positieve feedback, het simpele verhaal, de gebruiksvriendelijkheid, etc.
En terwijl ik in het deel over gameplay aan het lezen was in “Fundamentals of game design” van Ernest Adams kwam ik ook een stuk tegen over de uitdagingen in een spel.
Adams heeft een interessante lijst gemaakt welke uitdagingen een speler allemaal kan tegenkomen in een spel. De lijst vind je hier, met de voorbeelden die hij ook aangeeft in het boek. Ik ben dan ook even gaan kijken naar de games die ik geanalyseerd heb welke uitdagingen het meeste voorkomen. De resultaten daarvan zie je hier.
Het is wel opvallend dat sommige uitdagingen heel erg vaak voorkwamen en sommige bijna nooit.
De meest voorkomende uitdagingen in zowel games op Android als op pc waren die van de Fysieke coördinatie. Vooral de accuraatheid en precisie, maar ook reactiesnelheid en ritme kwamen erg vaak voor.
Formele logica kwam bij een aantal games voor, meer bij die op de pc dan die op Android. Dit is waarschijnlijk omdat games op Android minder vragen voor na te denken.
Een tweede belangrijke uitdaging was die van de Patroon herkenning Zowel statische en dynamische patronen. In casual games wordt dat vaak gecombineerd met accuraatheid en precisie, waar je bijvoorbeeld op de juiste plaats op het juiste moment moet duwen. Tijdsdruk hadden maar weinig games. Soms was het een optionele uitdaging, maar vaak werd spanning op een andere manier opgewekt. Dit vind ik persoonlijk positief, want tijdsdruk kan spannend zijn, maar bij verkeerd gebruik is het eerder frustrerend.
Bijna geen games gebruiken de uitdagingen van het Geheugen en kennis. Blijkbaar is het herinneren van patronen minder leuk dan het herkennen en erop reageren.
Verkenning is vooral op de pc een erg veelgebruikte uitdaging. Volgens mij is dat te wijten aan de virtuele ruimtes die op de pc vaak uitgebreider zijn. Zo is er meer om te onderzoeken, maar hebben ruimtelijke relaties ook vaker een betekenis. Dit komt onder andere door de grootte van het scherm volgens mij. Een klein scherm zoals op een smartphone kan niet veel van de ruimte tonen, waardoor het moeilijker is om verbanden te leggen.
De uitdagingen van Conflict zijn niet populair op Android, maar wel op de pc. Dit is waarschijnlijk doordat er vaak meer actie zit in video games op pc dan op Android.
Verder zag ik ook erg weinig Economische uitdagingen. Er zijn een paar video games zoals Farmville waar de economie wel belangrijk zijn, maar ze blijven wel eerder een uitzondering.
Ook de uitdagingen van de Conceptuele beredenering zijn niet veel gebruikt. Dit zijn uitdagingen die je in een detective spel zou vinden, maar zoals ik al zei bij de uitdagingen van het geheugen, casual games vragen vaak niet veel denkwerk.
En als laatste, Creatie wordt ook niet veel gebruikt. Constructie met een functioneel doen is vaak wel een onderdeel van games op de pc, maar meestal maar een bijkomende uitdaging.
De geschiedenis van de casual games
Het is moeilijk om te zeggen welk video game nu de eerste casual game was. Vaak worden Pac-Man (1980) en Tetris (1984) aangehaald. Pac-Man is al iets gewelddadiger en daardoor al minder casual, maar door zijn grote aantrekkingskracht en gevarieerd publiek kunnen we het wel een casual game noemen. Tetris daarentegen is in zijn tijd ook enorm populair geworden en is de grondlegger geweest van een van de populairste genres onder de casual games, namelijk de Puzzle games. Tetris is mede verantwoordelijk voor het enorme succes van de Game Boy, waar het spel gratis mee geleverd werd.
Ook een belangrijke eerste casual game is Solitaire (1990), dat gratis vanaf Windows 3.0 werd meegeleverd. Origineel werd het spel meegeleverd om nieuwe gebruikers met een muis te leren omgaan. Zo werd het klikken en slepen met een muis om een grafische User Interface te bedienen aangeleerd. Solitaire was het eerste succesvolle casual game op een computer.
In 1996 komen de eerste casual games online. Ook dit is een belangrijke stap want veel casual games worden vandaag nog online gespeeld. Een voorbeeld is Gamesville. Dit was een casual gaming portaal waar spelers konden kiezen tussen video games als bingo, kaarten, trivia, puzzles... Ook waren zijn een van de eersten die reclame gebruikten om hun video games te financieren. Ze deden dat door hun gebruikers informatie zoals demografische gegevens te laten invullen voordat ze konden spelen, zodat ze gerichte reclame konden sturen.
Een volgende grote ontwikkeling voor de casual games was toen Macromedia, nu Adobe FutureSplash opkocht en het uitbracht als Flash. Plots werd het erg simpel om een casual game te maken, dit was een begin in de grote diversiteit in games die we nu nog hebben. Ook het bekende Bejeweled is begonnen als een Flash game.
Wat me meteen bij het volgende brengt. Niet veel later starten ook de eerste bedrijven die zich specifiek toespitsen op het maken van casual games. Een bekend voorbeeld is PopCap (2000). Een bedrijf dat vandaag nog steeds casual games maakt.
De volgende grote stap was toen het internet wijdverspreid begon te raken. Plots kregen enorm veel mensen toegang tot casual games door ze gratis online te spelen of te downloaden (al dan niet tegen betaling).
En toen in 2006 Nintendo de Wii uitbracht kwam er weer een nieuwe golf van spelers bij. De Wii is zo aantrekkelijk voor velen door zijn makkelijke bediening. De Wii gebruikt echte bewegingen om een spel te besturen, waardoor ze voor velen zonder voorkennis makkelijk te bedienen zijn.
Dan komen we op het heden uit. In de vorige delen heb ik al verteld waar casual gaming op dit moment zit. Het is nog steeds zeer populair en de groep mensen die casual games spelen is zeker nog steeds aan het toenemen. Na de Wii zijn ook de smartphones en tablets hier zeker een oorzaak daarvan. Heel veel mensen hebben zo een toestel en er zijn enorm veel casual games voor te vinden, dus de drempel is heel klein voor veel mensen om er mee te beginnen.
Hier volgen nog wat quotes van game developers.
What is new today is not that a single game reaches a broad audience, but that a large number of games do, and that dedicated distribution channels and video game consoles are reaching beyond the traditional video game audience.
Uit “A Casual Revolution” van Jesper Juul.
A manager from the video game publisher Electronic Arts describes the challenge of creating games for a new audience as a rewiring of the company: ‘‘I was surprised by how wired we were to a particular target audience of 18–34-year-old guys. It was a challenge to change the rule book of designing games for fraternity brothers.’’
Ryan Kim, ‘‘Game Designers Focus on Girls,’’ (2008)
Q: What made Nintendo try to do something dramatically different with the Wii? F A: Our focus is interactive game play, a whole new way to play, that puts fun back into this business. It allows everybody to pick up and play and isn’t focused on the core21 gamer. Q: The Wii seems to emphasize the controller, not heavy attention on graphics. Is that by design? F A: That is exactly by design. Our visuals for Wii will look fantastic, but in the end, prettier pictures will not bring new gamers and casual gamers into this industry. It has to be about the ability to pick up a controller, not be intimi dated, and have fun immediately. The trick is being able to do that, not only with the new casual gamer, but do it in a way that the core gamer gets excited as well.
Uit een interview van Usa Today met Reginald Fils-Aime van Nintendo (2006)
“These are games created for people that weren’t sitting down for hours to play games,’’ said Mr. Tinney of Large Animal. ‘‘They’re taking a break from something they’re doing and play for a few minutes.’’ In contrast to the audience for hardcore games, he said, ‘‘women play these games as much or more than men do.”
Michel Marriott “The Un Doom-Boom” (2003)
“The point is that people play different types of games for different reasons. Expert gamers [synonym for players] play for the longer term rewards of competition and rankings, whereas casual gamers play for the shorter-term rewards of beauty and distraction.’’
Scott Kim ‘‘Games for the Rest of Us,’’ (1998)
Conclusie Casual Games
Waarom zijn casual games interessant voor mij om te ontwikkelen?
Ten eerste zijn de ontwikkelingskosten relatief laag. Hiermee ook het risico. In het stuk over de ontwikkeling van video games zie je dat hoe realistischer een video game is, hoe duurder de ontwikkeling wordt. Je hebt dan een betere game engine of framework nodig en betere software om de onderdelen te ontwerpen. Dan komt er nog bij dat er veel meer werk steekt in iets hyper realistisch dan in iets abstract.
Als we kijken naar de trends die grote studio’s volgen en in welke richting de consoles gaan zien we dat ze blijven inzetten op die realistische vormgeving. Dat is iets waarin wij gewoonweg niet in mee kunnen. Wij hebben het kapitaal en de mankracht hier niet voor. Dus weer een reden om een ander type video games te gaan ontwikkelen.
Een volgend punt is de verdeling. Als je video games wilt verkopen bij een winkelier dan spreek je meteen over redelijk grote oplages. Het is heel moeilijk om dan onafhankelijk te blijven, iets waar veel ontwikkelaars toch naar streven. Het online verdelen van ja video games wordt dan interessant. Een video game online verdelen kost op zich niets. Je betaalt natuurlijk royalties aan de site die jou games verdeelt, maar als de verkoop tegen valt heb je bijna nooit een vaste kost die je er bovenop moet betalen. Dus ook kleine projecten kunnen op die manier verdeeld raken. Dit is heel leuk allemaal voor ons in België. Wij kunnen zo een klein project starten en doordat het internet internationaal is kunnen we met een paar klikken op een website ons product over heel de wereld verdelen.
Nog een reden waarom casual games volgens mij zo interessant zijn is door de opkomst van de smartphones en tablets. Hier lees je in het artikel dat de iPhone en iPad in het bedrijfsleven meer en meer een ondersteunde en gebruikte tool wordt. Wat natuurlijk betekend dat mensen in hun kleine pauzes of tijdens het reizen van en naar het werk tijd hebben om kleine spelletjes te spelen. Het is net voor dit soort korte momenten dat casual games uitermate geschikt zijn. Maar belangrijk is om te weten dat de meeste smartphone gebruikers geen gamers zijn. De video games die ze spelen moeten daarom ook zo gemaakt zijn dat ze toegankelijk zijn voor mensen zonder ervaring met gamen. Weer iets waar casual games perfect op inspelen.
Serious Games
Een tweede pijler in de game design waar ik het over had was de Serious Games. Dit type video games is het makkelijkst te omschrijven door te zeggen dat het een game is met een ander doel dan entertainment alleen. Wat dit doel is hangt van het individuele spel af. Een paar voorbeeld zijn: een spel om leerlingen in een museum zaken bij te leren, een spel om werknemers te leren hoe ze met een nieuw machine moeten omgaan, een spel om studenten te leren leren.. De mogelijkheden zijn eindeloos.
Waarom zet ik dit type games samen met casual games? Omdat volgens mij deze twee pijlers in game design veel met elkaar te maken kunnen hebben. Het belangrijkste volgens mij is dat je voor serious games goed gaat kijken naar casual games. Dat een serious game een doel heeft dat niet puur entertainment is, wil niet zeggen dat het spel niet leuk moet zijn. Integendeel zelfs. De reden dat er serious games bestaan is omdat men bepaalde zaken op een leuke manier wilt brengen. Dus gewoon een bestaande handeling nemen en daar wat game mechanics aan toevoegen is niet voldoende.
In het boek “Gamification by Design” van Cunningham en Zichermann hameren ze erop dat een serious game een een edutainment (educatief) game vooral leuk moet zijn. In het boek willen ze de lezer meegeven dat het mogelijk is om leren leuk te maken, dat leren zelfs leuk moet zijn!
Volgens Ralph Koster, schrijver van “A theory of fun: for Game Design” draait elk spel rond leren. Zelfs bij de meest gewone shooters leer je iets bij. Het is aan ons game designers om te gaan beslissen wat de speler bij leert.
Het hele gegeven van serious games heb ik nu niet uitgebreid onderzocht. Maar het is zeker iets om mee te nemen naar later toe. In de hierboven vernoemde boeken staat zeker genoeg informatie. Als ik dan nog mijn onderzoek naar casual games mee kan nemen dan denk ik dat het perfect mogelijk moet zijn om een degelijk en vooral leuk serious game te maken.
Ik heb een paar interessante artikels gevonden die ik niet ga bespreken maar toch graag mee wou geven.
Serious Games, Playful Business (2011)
Games...and...learing (2009)
Video Games and the future of learing (2004)
Conclusie onderzoek
Op het begin van deze studio wou ik iets onderzoeken als ondersteuning van mijn master project. Omdat mijn master project zich in een virtuele ruimte bevind leek het me logisch om daar wat rond te zoeken. Ik wou kijken hoe ik een meerwaarde kan bieden aan mijn project, en wou dat doen door de geometrie van de virtuele ruimte te onderzoeken. Ik wou de grafische laag van een spel afpellen om de basisgeometrie te bekijken. Maar daar was ik dus mis. Met die laag af te pellen bleef ik uiteindelijk toch in diezelfde laag hangen, want de basisgeometrie maakt daar even goed een deel van uit.
Ik ging er ook al van het begin van uit dat mijn onderzoek een meerwaarde zou bieden, omdat ik die meerwaarde er al aan koppelde. Als ik echt een virtuele ruimte interessanter wil maken dan moet ik niet kijken naar die virtuele ruimte zelf, maar naar hoe mensen daar mee interacteren.
Dan kom ik eigenlijk bij de echte achterliggende laag in een computer game. De Gameplay. Het is dit wat bepaalt welke impact een virtuele ruimte op een speler gaat hebben.
Ook ging ik er als vanzelf vanuit dat 3D ruimtes het belangrijkst zijn. Maar tijdens mijn onderzoek heb ik gemerkt dat 2D helemaal nog niet weg is. Integendeel, 2D is zelf heel vaak nog de aangewezen keuze om bepaalde zaken simpel aan de man te brengen. Het gebruiken van 3D betekend ook niet automatisch een grotere immersie. Voor immersie te verkrijgen moet je immers met veel meer zaken rekening houden. Maar ook het onderzoek naar immersie brengt me veel te ver en is niet iets dat ik tijdens deze studio wou bewerkstelligen.
Wat ik heb uiteindelijk geleerd? Dat casual en serious games iets is waar ik zeker toekomst in is. Ik heb ook een deel puntjes onderzocht waar ik vind dat een casual game en misschien een serious game aan moeten voldoen. Maar vooral heb ik een basis gelegd voor mijn eigen onderzoek dat ik ga blijven doen, om te streven naar betere en leukere games.
Bronnen
Boeken
Cunningham, C., Zichermann, G. (2011) Gamification by Design.
Sebastopol, CA: O’Reilly Media
Adams, E. (2010) Fundamentals of Game Design.
Berkeley, CA: New Riders
Juul, J. (2010) A Casual Revolution: Reinventing Video Games and Their Players.
London: The MIT Press
Rogers, S. (2010) Level up! The guide to great video game design.
West Sussex: John Wiley & Sons
Koster, R. (2005) A Theory of Fun: for Game Design.
Scottsdale, Arizona: Paraglyph Press, Inc.
Artikels
Zuurmond, J. (2011) Serious Games, Playful Business
Universiteit Utrecht
Shute, V.J. (2009) Games...and...learning
Shaffer, D.W., et al. (2004) Video games and the future of learning.
University of Wisconsin-Madison
Internet
Feltham, J. (2012, 13 januari) That Videogame Blog. Free-to-play transition sees 300% rise in Everquest II players.
http://www.thatvideogameblog.com/2012/01/13/free-to-play-transition-sees-300-rise-in-everquest-ii-players/?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+ThatVideogameBlog+%28That+VideoGame+Blog%29
Juuso (2012, 13 januari) Game producer blog. My one hour Fallout 2 gaming session and bitching about lack of auto-save
http://www.gameproducer.net/2012/01/13/my-one-hour-fallout-2-gaming-session-and-bitching-about-lack-of-auto-save/
Anoniem (2012, 11 januari) Develop. FEATURE: Making money with free games.
http://www.develop-online.net/news/39467/FEATURE-Making-money-with-free-games?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+developmag%2Fifbh+%28Develop%29
Wakabayashi, D. (2012, 10 januari) The Wall Street Journal. Sony Doesn’t Plan To Unveil A New PlayStation At Key Trade Show
http://blogs.wsj.com/digits/2012/01/10/sony-doesnt-plan-to-unveil-a-new-playstation-at-key-trade-show/
Lai, R. (2012, 8 januari) Engadget. Lenovo's 55-inch IdeaTV K91 is the world's first Android Ice Cream Sandwich TV
http://www.engadget.com/2012/01/08/lenovo-ideatv-letv-k91-android-ice-cream-sandwich/
Anderson, R. (2012, 6 januari) That Videogame Blog. Valve details 2011 Steam growth; sales up 100% for 7th consecutive year.
http://www.thatvideogameblog.com/2012/01/06/valve-details-2011-steam-growth-sales-up-100-for-7th-consecutive-year/?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+ThatVideogameBlog+%28That+VideoGame+Blog%29
Anoniem (2012, 6 januari) Gamespot UK. Next Xbox tablet-based.
http://uk.gamespot.com/special_feature/2012-predictions/image-feature/index.html?image=1
Anderson, R. (2012, 4 januari) That Videogame Blog. Super Meat Boy sells a million.
http://www.thatvideogameblog.com/2012/01/04/super-meat-boy-sells-a-million/?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+ThatVideogameBlog+%28That+VideoGame+Blog%29
Feltham, J. (2012, 4 januari) That Videogame Blog. Kojima “unsure” how Japan can compete in shooter-focused market.
http://www.thatvideogameblog.com/2012/01/04/kojima-unsure-how-japan-can-compete-in-shooter-focused-market/?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+ThatVideogameBlog+%28That+VideoGame+Blog%29
Senior, T. (2012, 3 januari) PC Gamer. Steam hits five million concurrent players.
http://www.pcgamer.com/2012/01/03/steam-hits-five-million-concurrent-players/
Morganti, E. (2011, 26 december) 1UP. How Retail Games are Made
http://www.1up.com/features/how-retail-games-are-made
Bishop, T. (2011, 12 december) GeekWire. PopCap’s secret? A willingness to kill games if they’re not fun
http://www.geekwire.com/2011/popcap#utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+geekwire+%28GeekWire%29
Walker, J. (2011, 12 december) Rock, Paper Shotgun. Void: A potential idea for a portal 3?
http://www.rockpapershotgun.com/2011/12/12/void-the-new-idea-for-a-portal-3/?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+RockPaperShotgun+%28Rock%2C+Paper%2C+Shotgun%29
Crossley, R. (2011, 7 december) Develop. The new PC platform for indies only.
http://www.develop-online.net/features/1490/The-new-PC-platform-or-indies-only
Anoniem (2011, 24 november) BeCommerce. BeCommerce X-mas Trends 2011.
http://www.becommerce.be/upload/BeCommerce%20X-mas%20Trends%20201120120105164416.pdf
Anoniem (2011, 23 november) DVO. On-line verkoop in België eindelijk volwassen
http://www.dvo.be/artikel/35710/on-line-verkoop-in-belgie-eindelijk-volwassen/
Senior, T. (2011, 19 oktober) PC Gamer. EA on Origin: “over five million people are using it on a daily basis”
http://www.pcgamer.com/2011/10/19/ea-on-origin-over-five-million-people-are-using-it-on-a-daily-basis/
Brightman, J. (2011, 22 september) Industrygamers Social Gaming has led to 50% average decline in money spent on console games - Study
http://www.industrygamers.com/news/social-gaming-has-led-to-50-average-decline-in-money-spent-on-console-games---study/
Takahasi, D. (2011, 22 september) VentureBeat. Study shows social gamers spend less time and money on console games
http://venturebeat.com/2011/09/22/study-shows-social-gamers-are-spending-less-time-and-money-on-traditional-console-games/
Perez, S. (2011, 16 augustus) TechCrunch. What iOS & Android Gamers Actually Spend Money On
http://techcrunch.com/2011/08/16/what-ios-android-gamers-actually-spend-money-on/
Senior, T. (2011, 6 juli) PC Gamer. Paradox sales are 90% digital, “we don’t really need retailers any more” says CEO
http://www.pcgamer.com/2011/07/06/paradox-sales-are-90-digital-we-don’t-really-need-retailers-any-more-says-ceo/
Francis, T. (2011, 27 mei) Pentadact. What makes games good?
http://www.pentadact.com/2011-05-27-what-makes-games-good/
Cobbett, R. (2011, 12 mei) PC Gamer. The cheapest downloadable games to buy on PC
http://www.pcgamer.com/2011/05/12/the-cheapest-downloadable-games-to-buy-on-pc/
Crossley, R. (2011, 3 januari) Develop. IndieCity extends deadline for royalty offer.
http://www.develop-online.net/news/39409/IndieCity-extends-deadline-for-royalty-offer?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+developmag%2Fifbh+%28Develop%29
Senior, T. (2010, 20 september) PC Gamer. Digital downloads more popular than boxed sales in US
http://www.pcgamer.com/2010/09/20/digital-downloads-more-popular-than-boxed-sales-in-us/
Kim, R. (2008, 6 oktober) SFGate. Game designers focus on girls
http://articles.sfgate.com/2008-10-06/business/17137285_1_casual-games-female-gamers-game-sales
Casey, K.P. (2006, 15 augustus) USA Today. Nintendo hopes Wii spells wiinner
http://www.usatoday.com/tech/gaming/2006-08-14-nintendo-qa_x.htm
Marriott, M. (2003, 26 juni) The New York Times. The Un-Doom Boom.
http://www.nytimes.com/2003/06/26/technology/the-un-doom-boom.html?pagewanted=all&src=pm
Kim, S. (1998) Scott Kim. Games for the rest of us: puzzles, board games, game shows.
http://www.scottkim.com/thinkinggames/cgdc98.html
zondag 22 januari 2012
Books are books, and Apple gets it
Ik kwam op een leuk artikel uit over Apple's laatste vernieuwing, iBooks 2 en iBooks author. In dit artikel gaat het niet zozeer over da applicatie maar eerder over de filosofie erachter.
Ik denk dat dit artikel voor Inge en Jolien wel interessant kan zijn. Dit artikel gaat erover dat ook al wordt een boek interactief, het blijft een boek, geen applicatie. Dit is denk ik net zozeer van toepassing op iPad magazines en comic books.
Ik denk dat dit artikel voor Inge en Jolien wel interessant kan zijn. Dit artikel gaat erover dat ook al wordt een boek interactief, het blijft een boek, geen applicatie. Dit is denk ik net zozeer van toepassing op iPad magazines en comic books.
zaterdag 21 januari 2012
Nieuwe media 9: Lien
In deze post geef ik de besluiten weer van het onderzoek tot nu toe. Ik ben gestart vanuit de onderzoeksvraag "Hoe immersie behouden in de Gamelayer?". Het onderzoek is te zien in mijn vorige posts, waarin ik de onderzoeksvraag opsplits in 3 belangrijke elementen en deze onderzoek aan de hand van verduidelijking en voorbeelden. De 3 elementen zijn gamelayer, device en immersie.
Een belangrijk deel van het antwoord op mijn onderzoeksvraag zit in het gegeven Gamification. Dit zorgt voor immersie omdat mensen zich verbonden voelen doordat er gebruik wordt gemaakt van hun eigen wereld. Gamification plaatst game-elementen in de realiteit, in deze realiteit wordt er altijd geleefd waardoor de immersie erg groot is. Mensen voelen zich dus verbonden doormiddel van hun eigen wereld. Gamen wordt hierbij niet meer gedaan in een andere (virtuele) wereld maar in het dagelijkse leven (voorbeelden hiervan vind je in de gamelayer post 1 en post 2). Een gamification game zal dus moeten inspelen op de verwachtingen van de gebruiker, ook zal het persoonlijk moeten zijn aangezien ze de gebruiker in zijn eigen wereld tegemoet komt. Een game zal moeten ingaan op het persoonlijke leven, handelingen, emoties van een bepaalde gebruiker, of hier in ieder geval rekening mee moeten houden. Zo zal er meer sprake zijn van immersie. Deze immersie kan ook vergroot worden door het aantal zintuigen die gebruikt worden te verhogen. Door gebruik te maken van extra zintuigen naast geluid en zicht kan de immersie van iemand vergroot worden.
"Persoonlijk zijn" kan doormiddel van meer te weten te komen over de gebruiker, zijn handelingen en gewoontes. De "game" zal dus moeten leren over de gebruiker om zo in te spelen op deze zijn behoeftes. Als dit goed wordt gedaan, is het gemakkelijker om het gedrag te sturen van de gebruiker. Dit deel mag echter niet te fel doorwegen, in de eerste plaats moet de gebruiker het gevoel hebben dat hij geholpen wordt. Handelingen van de gebruiker kunnen bijvoorbeeld gemeten worden aan de hand van de Greengoose stickers. Deze stickers met chip moeten wel door de gebruiker zelf worden aangebracht. Waarschijnlijk is het mogelijk in de toekomst alle gebruiksvoorwerpen van een chip te voorzien, zodat alles in contact kan staan met elkaar als dit nodig is.
Mijn gekozen device, "the wedge", speelt een grote rol in de verkregen immersie. Het gaat hier om een mobiele projector die aan de hand van gebruikers interactie kan bedient worden. Het device is overal en makkelijk te gebruiken en staat direct in contact met de gebruiker dat de immersie vergroot. Doordat dit device zo dicht bij een persoon staat en kan worden gekoppeld aan gamification kan het gaan inspelen op behoeftes, hulp bieden en eventueel gedrag sturen.
Hoe gedrag te sturen komt ook voor in mijn onderzoek, aangezien ik hiervan vertrek in mijn voorbeeld dat nog verder wordt uitgewerkt. Zo zijn er onder andere 4 game elementen die het gedrag van de gebruiker kunnen beïnvloeden. Zo worden appointment dynamics, influence & status, progression dynamics en gemeenschappelijke ontdekking naar voor geschoven. Deze worden verduidelijkt in blogpost 2. Gedrag kan bijvoorbeeld omgevormd worden naar een reddende rol in de echte wereld (ecologisch game dat gedrag stuurt). Nu komt het erop aan om mijn voorbeeld verder uit te werken aan de hand van deze besluiten.
dinsdag 17 januari 2012
Nieuwe Media 8: Lien
Ik heb nog een filmpje gevonden dat past binnen mijn onderzoek naar een device. In blogpost 6 vind je dit deel terug, hierin is ,aan de hand van Microsoft in 2019 , sprake van een wedge. Het projecteren op glas is een onderdeel van deze nieuwe technologie. Het nieuwe filmpje is hierop van toepassing. Samsung heeft namelijk de Transperent Smart Window voorgesteld, dit 22 inch LCD paneel geeft al het mogelijke weer van een gewone computer display en je ziet tegelijkertijd alles wat zich buiten afspeelt. Je computerscherm wordt dus een raam waarop via touch genavigeerd kan worden. Van buiten uit is hiervan niets te zien en het is mogelijk om het daglicht te verminderen. In dit filmpje worden bepaalde functies verduidelijkt.
Nieuwe media : # 12 // Jolien Krijnen
Ik ben begonnen met het maken van een demo voor een iPad app van de alternatieve strip : My hand van Antonio Segura Donat. Dit verloopt veel moeilijker dan gedacht. Ik moet mezelf steeds verbeteren en meerdere keren nadenken over dezelfde prent. Op deze manier zie ik zelf waar mijn gebreken zitten. In mij eerste idee zat er al geen interactiviteit, maar tijdens het maken van de eerste prent kwam het idee voor interactiviteit vanzelf nadat ik er ever over had nagedacht. ik moet wel opletten dat het geen animatie wordt maar een interactieve aanvulling wordt op de bestaande kortstrip. Dit is al één van de vele moeilijkheden. Ook het omzetten van analoog naar digitaal is zoals verwacht niet optimaal. Kleuren veranderen, kwaliteit verminderd, het contrast is anders ,..... het is dus veel beter om meteen te werken voor de iPad. Wat kleur betreft hebben veel strips nu al een voordeel op de iPad want heel veel strips worden tegenwoordig digitaal ongekleurd waardoor de kleurkwaliteit al ideaal is voor een digitaal scherm.
Ik ben ook alle prenten los aan het maken zodat de plaatsing aangepast kan worden aan de ipad. Zo krijg je niet de typische stripindeling , heel belangrijk is hier dat het verhaal nog duidelijk naar voor komt en liefst nog extra versterkt word.
maandag 16 januari 2012
Masterstudio Rob - 7 (deel 1)
Zoals ik in de vorige post al aanduidde, ik wou die Shooters niet gaan onderzoeken omdat ik daar gewoon niets in zie. Als ik video games als Call of Duty analyseer en kijk waar ze slecht in scoren, dan weet ik waar ze slecht in scoren. Verder heb ik er voor mij weinig aan. Waarom? Omdat een ander type video games mij interesseert en waar ik toekomst in zie.
Ik ben daarom dan ook eerst veel ruimer gaan kijken naar de trends in de video game industrie op dit moment. Hierna ga ik dan proberen mijzelf in deze industrie te plaatsen op een manier die het beste mijn capaciteiten en mogelijkheden gebruikt.
De Video Game industrie op dit moment.
Technologie
Een eerste aspect van de video game industrie dat ik ga bekijken is de altijd evoluerende hardware en technologie die er achter zit.
Een eerste belangrijke punt is dat we bijna op het einde zitten van een console tijdperk. Er zijn traditioneel drie grote spelers die consoles maken, Sony (PS3), Microsoft (Xbox 360) en Nintendo (Wii). Nintendo heeft recent een nieuwe console voorgesteld, de Wii U die je kan zien in het filmpje hieronder. De grootste vernieuwing van de Wii U is de nieuwe controller met touch screen. Hierdoor wordt de Wii U een combinatie van de al iets minder traditionele Wii console en een tablet. De controller van de Wii U kan ook los als tablet gebruikt worden als de televisie even bezet is. Wat er verder nog allemaal mee gedaan kan worden zie je in het filmpje.
Traditioneel gezien blijven de andere console makers liefst niet te ver achter als er een nieuwe console wordt voorgesteld, uit schrik dat de markt te snel naar die kant gaat leunen, dus wordt verwacht dat Sony en Microsoft niet lang achter gaan blijven. Er zijn al geruchten dan Microsoft voor de nieuwe Xbox ook een soort tablet invoermethode gaat voorzien. Dit gerucht lijkt ook ondersteunt te worden doordat Microsoft sterk aan het inzetten is op een eenmaking tussen zijn computer besturingssysteem, zijn mobiele besturingssysteem en zijn console met de Windows 8 Metro interface die op alledrie terug komt.
Sony daarentegen lijkt nog niet meteen uit te komen met een nieuwe versie van zijn console de Playstation. In een interview vertelde Kaz Hirai, woordvoerder bij Sony, dat ze altijd hebben voorzien dat de PS3 een tienjarige levenscyclus heeft, en Sony ziet niet meteen een reden om zich te haasten voor een nieuwe console uit te brengen.
Wat kunnen we dan verwachten als de nieuwe consoles van Sony en Microsoft uitkomen? Het is natuurlijk moeilijk om in de toekomst te kijken, maar het is logisch dat Sony en Microsoft weer sterk gaan inzetten op verbeterde grafische mogelijkheden en processor kracht. Dit kan ook goed samenvallen met de nieuwe beeld standaard die binnenkort in de winkels gaat verschijnen, namelijk de Ultra HD, dit is 16 keer normale HD! De UHDV (Ultra High Definition Video) is speciaal ontwikkeld voor displays die groter zijn dan 60 inch. En als het van de televisie makers afhangt heeft binnen een paar jaar iedereen een televisie van meer dan 60 inch in de huiskamer hangen. een voorbeeld van UHDV zie je in het filmpje hieronder.
Een volgende aspect waar de technologie niet stilstaat is in de mobiele apparaten. Zo komen stilaan de eerste tablets met Nvidia’s Tegra 3 chip, een Quad Core chip, in de winkelrekken (zoals de Asus Transformer Prime). Ook smartphones hoeven niet meer lang te wachten (zo komt bijvoorbeeld de HTC Edge in februari uit met een Tegra 3)
Dit betekend dat Mobile Gaming weer een sprong vooruit kan maken. De grafische rekenkracht die in een behuizing van 0,8mm dik past is ongelofelijk. Een voorbeeld hiervan zie je in het filmpje hieronder. Dit is een spel waar je aan paar jaar terug een serieus snelle computer voor moest hebben, maar nu dus op een tablet te spelen.
Maar niet alleen tablets en smartphones profiteren van die snellere kleine chips van makers als Nvidia, er worden volop nieuwe toepassingen bedacht. Zo kan je op Engadget lezen dat Lenovo binnenkort een 55 inch televisie uitbrengt die ook een mobiele chip heeft, namelijk de Snapdragon van Qualcomm. Hierdoor kan de televisie de laatste versie van Google’s Android, namelijk 4.0 Ice Cream Sandwich draaien. Dit tovert de televisie om tot een media en gaming platform dat tot voor kort ongekend was. Of het idee gaat aanslaan weten we over een paar maanden.
En er wordt niet alleen Android op televisies gedraaid. Het Noors bedrijf FXI heeft een prototype waar je een volledige versie van Android hebt op een apparaat ter grootte van een USB stick, inclusief Dual Core chip! Meer lezen hierover kan je hier.
Bekijk ook zeker mijn vorig bericht over Een nieuw concept van Razer: Project Fiona!
Natuurlijk zijn dit niet alle vernieuwingen, het is onmogelijk om alles op te sommen waar de industrie mee bezig is, maar dit is al een leuk overzicht. Het wordt in ieder geval duidelijk dat de Game Industrie in ieder geval op hardware vlak in de toekomst sterk gaat evolueren. Of de kwaliteit van de video games even goed mee evolueert? Daar zijn onder andere wij als game developers mede voor verantwoordelijk!
EDIT: Voor wie de toekomst van tv's boeiend vind: hier een artikel over Sammsung's visie van de (nabije) toekomst van tv's.
Ik ben daarom dan ook eerst veel ruimer gaan kijken naar de trends in de video game industrie op dit moment. Hierna ga ik dan proberen mijzelf in deze industrie te plaatsen op een manier die het beste mijn capaciteiten en mogelijkheden gebruikt.
De Video Game industrie op dit moment.
Technologie
Een eerste aspect van de video game industrie dat ik ga bekijken is de altijd evoluerende hardware en technologie die er achter zit.
Een eerste belangrijke punt is dat we bijna op het einde zitten van een console tijdperk. Er zijn traditioneel drie grote spelers die consoles maken, Sony (PS3), Microsoft (Xbox 360) en Nintendo (Wii). Nintendo heeft recent een nieuwe console voorgesteld, de Wii U die je kan zien in het filmpje hieronder. De grootste vernieuwing van de Wii U is de nieuwe controller met touch screen. Hierdoor wordt de Wii U een combinatie van de al iets minder traditionele Wii console en een tablet. De controller van de Wii U kan ook los als tablet gebruikt worden als de televisie even bezet is. Wat er verder nog allemaal mee gedaan kan worden zie je in het filmpje.
Traditioneel gezien blijven de andere console makers liefst niet te ver achter als er een nieuwe console wordt voorgesteld, uit schrik dat de markt te snel naar die kant gaat leunen, dus wordt verwacht dat Sony en Microsoft niet lang achter gaan blijven. Er zijn al geruchten dan Microsoft voor de nieuwe Xbox ook een soort tablet invoermethode gaat voorzien. Dit gerucht lijkt ook ondersteunt te worden doordat Microsoft sterk aan het inzetten is op een eenmaking tussen zijn computer besturingssysteem, zijn mobiele besturingssysteem en zijn console met de Windows 8 Metro interface die op alledrie terug komt.
Sony daarentegen lijkt nog niet meteen uit te komen met een nieuwe versie van zijn console de Playstation. In een interview vertelde Kaz Hirai, woordvoerder bij Sony, dat ze altijd hebben voorzien dat de PS3 een tienjarige levenscyclus heeft, en Sony ziet niet meteen een reden om zich te haasten voor een nieuwe console uit te brengen.
Wat kunnen we dan verwachten als de nieuwe consoles van Sony en Microsoft uitkomen? Het is natuurlijk moeilijk om in de toekomst te kijken, maar het is logisch dat Sony en Microsoft weer sterk gaan inzetten op verbeterde grafische mogelijkheden en processor kracht. Dit kan ook goed samenvallen met de nieuwe beeld standaard die binnenkort in de winkels gaat verschijnen, namelijk de Ultra HD, dit is 16 keer normale HD! De UHDV (Ultra High Definition Video) is speciaal ontwikkeld voor displays die groter zijn dan 60 inch. En als het van de televisie makers afhangt heeft binnen een paar jaar iedereen een televisie van meer dan 60 inch in de huiskamer hangen. een voorbeeld van UHDV zie je in het filmpje hieronder.
Een volgende aspect waar de technologie niet stilstaat is in de mobiele apparaten. Zo komen stilaan de eerste tablets met Nvidia’s Tegra 3 chip, een Quad Core chip, in de winkelrekken (zoals de Asus Transformer Prime). Ook smartphones hoeven niet meer lang te wachten (zo komt bijvoorbeeld de HTC Edge in februari uit met een Tegra 3)
Dit betekend dat Mobile Gaming weer een sprong vooruit kan maken. De grafische rekenkracht die in een behuizing van 0,8mm dik past is ongelofelijk. Een voorbeeld hiervan zie je in het filmpje hieronder. Dit is een spel waar je aan paar jaar terug een serieus snelle computer voor moest hebben, maar nu dus op een tablet te spelen.
Maar niet alleen tablets en smartphones profiteren van die snellere kleine chips van makers als Nvidia, er worden volop nieuwe toepassingen bedacht. Zo kan je op Engadget lezen dat Lenovo binnenkort een 55 inch televisie uitbrengt die ook een mobiele chip heeft, namelijk de Snapdragon van Qualcomm. Hierdoor kan de televisie de laatste versie van Google’s Android, namelijk 4.0 Ice Cream Sandwich draaien. Dit tovert de televisie om tot een media en gaming platform dat tot voor kort ongekend was. Of het idee gaat aanslaan weten we over een paar maanden.
En er wordt niet alleen Android op televisies gedraaid. Het Noors bedrijf FXI heeft een prototype waar je een volledige versie van Android hebt op een apparaat ter grootte van een USB stick, inclusief Dual Core chip! Meer lezen hierover kan je hier.
Bekijk ook zeker mijn vorig bericht over Een nieuw concept van Razer: Project Fiona!
Natuurlijk zijn dit niet alle vernieuwingen, het is onmogelijk om alles op te sommen waar de industrie mee bezig is, maar dit is al een leuk overzicht. Het wordt in ieder geval duidelijk dat de Game Industrie in ieder geval op hardware vlak in de toekomst sterk gaat evolueren. Of de kwaliteit van de video games even goed mee evolueert? Daar zijn onder andere wij als game developers mede voor verantwoordelijk!
EDIT: Voor wie de toekomst van tv's boeiend vind: hier een artikel over Sammsung's visie van de (nabije) toekomst van tv's.
Masterstudio Rob - 7 (deel 2)
De Video Game industrie op dit moment.
Ontwikkeling
Een tweede aspect dat mijn aandacht vraagt is de programma’s die gebruikt worden om video games te maken. Zijn er zaken die ik in het oog moet houden? Zijn er vernieuwingen die ik moet opvolgen? Deze programma’s zijn belangrijk, ik ga er uiteindelijk een hele hoop tijd mee moeten werken, en de beste zoeken is soms niet even gemakkelijk.
Ik ga ze niet allemaal uitgebreid bespreken, en ik ga er een hoop overslaan, maar ik wou me focussen op de meest toegankelijke programma’s. Welke tools heb je allemaal nodig om een video game te maken en hoeveel gaat dat kosten?
Normaal gezien heb je voor een video game te maken een aantal software pakketten nodig. Ten eerste ga je liefst willen beginnen met een tekenpakket waar je concept art in kunt maken, maar later ook de texturen voor op de 3D modellen en het promotie materiaal voor het spel.
Als je concept art hebt gemaakt ga je die willen omzetten in 2D of 3D modellen.
Eens je die modellen klaar hebt ga je die liefst willen importeren in een game-engine. Dit is waar er van een idee een video game wordt gemaakt. Hierin programmeer je de regels en zorgt je dat de speler met het spel in interactie kan gaan. Natuurlijk kan je je eigen engine schrijven maar dat is erg veel werk en wordt weinig gedaan. De meeste game-engines laten genoeg ruimte zodat je die engine kunt aanpassen en vormen naar de eisen van het project waar je mee bezig bent.
Het meestgebruikte tekenpakket is waarschijnlijk nog steeds Adobe Photoshop. Dit pakket kost je snel een € 800, wat voor een beginnende ontwerper niet weinig is. Maar er is een alternatief dat meer en meer voorstanders krijgt, en bovenop nog gratis is ook: Gimp. Dit is een freeware alternatief voor Photoshop, natuurlijk minder krachtig en bevat veel minder functies meer alles behalve de meer toegepaste zaken zou je er ook mee moeten kunnen. Uiteraard is Gimp niet de enige maar wel het meestgebruikte alternatief voor Photoshop.
Als de concept art klaar is wil je dat omzetten in modellen die gebruikt kunnen worden in de game-engine. Zoals ik al zei er zijn 2 mogelijkheden, 2D of 3D (je hebt ook 2,5D, dat is een 3D spel dat ja maar langs één kant ziet, maar die modellen zijn evengoed in 3D gemaakt).
Er is (of er komt) een nieuwe tool voor 2D objecten en personage makkelijk te kunnen maken. Deze tool is gemaakt door een van de grote namen in de game industrie: Ubisoft. Ze komen (hopelijk) binnenkort uit met hun UBIart framework. Dit is een programma om snel beweegbare en animeerbare modellen te maken zoals je kan zien in het filmpje hieronder. Deze tool heeft de potentie om een hele hoop mensen aan te zetten om 2D video games te gaan maken. Er kan maximaal op de game art worden gefocust en deze tool zorgt dat de technologie bijna vanzelf komt. Dit is iets om naar uit te kijken. (ook bedankt aan Jorre voor dit onder mijn aandacht te brengen)
Als je een game wilt maken in 3D zijn er ook niet zo veel opties. Er zijn een hele hoop gratis 3D pakketen en sommige werken ook erg goed, maar veel missen belangrijke elementen om een 3D model te maken dat geschikt is voor in een game-engine te importeren. Als je dus een 3D model wilt maken voor in een video game dan kan je kiezen tussen de twee meestgebruikte pakketten, beiden van Adobe, namelijk 3ds Max en Maya.
Beiden kosten over de €4000 en zijn daarom al snel een grote investering voor beginnende game developers. Welke van de twee de beste is, is moeilijk te zeggen, maar het is vaak een kwestie van voorkeur. Maar er is ook nog een derde optie, een gratis 3D pakket genaamd Blender. Dit is waarschijnlijk het krachtigste gratis 3D pakket dat er is, al zijn er zeker minder opties voor handen dan in de betalende pakketten. Maar dit maakt wel een goede optie voor startende game developers.
Dan kom je aan de game-engine. Dit is een belangrijk deel van een video game omdat hier alles in wordt geprogrammeerd. De game-engine zorgt ervoor dat je spel interactief wordt en hierin wordt ook de gameplay “gemaakt”. Er zijn een hele hoop game-engines en ik heb niet de pretentie ze allemaal te kennen. Of zelfs maar de helft. Misschien nog minder. Maar ik wil in ieder geval de belangrijkste/voornaamste bespreken. Er zijn vooral 3 grote spelers op de markt die voor mij interessant zijn.
Om te beginnen heb je de Unreal Engine van Epic Games. Deze engine is in 1998 geschreven voor de First-Person Shooter Unreal. Daarna hebben ze de Enige blijven ontwikkelen en uiteindelijk open gesteld voor het publiek. Het belangrijkste voor ons als game developers is natuurlijk de Unreal Development Kit (UDK). Dit is een development framework, net zoals UBIart dat is, waar je video games kunt maken die met de Unreal Engine werken. De Unreal Engine is een zeer populaire game-engine omdat die zeer krachtig is. UDK zelf is ook zeer populair omdat het zo makkelijk werkt. Vooral programmaren in UDK is makkelijk omdat de game-engine een groot stuk voor u doet, je kan op een visuele manier de code ordenen, zo moet je zelf maar een minimale kennis van coderen hebben. De UDK kan gratis worden gedownload en gebruikt, maar Epic Games werkt met een royalties systeem. Ze vragen 25% van de omzet boven 50.000 US dollars, berekend per kwartaal per titel.
Een andere optie is de CryENGINE van Crytek. Deze engine is origineel ontwikkeld als technische demo voor de grafische kaarten van nVidia, maar nadat Crytek het potentieel erin zag zijn ze het ook beginnen ontwikkelen als game-engine. de CryENGINE is vooral op grafisch vlak erg sterk. Sinds een paar maanden is er ook een SDK (software development kit, zoals de UDK) uit voor deze game-engine. De CryENGINE 3 is wel een stuk duurder dan de Unreal Engine. De SDK is ook gratis maar enkel voor niet-commercieel gebruik. De prijs van de laatste versie kon ik niet vinden maar de vorige versie kostte $500 000. Niet echt voor kleine projecten dan.
Een laatste game-engine die ik interessant vind is Unity. Unity is een game-engine van het gelijknamige bedrijf, en is gericht op een andere markt. Dit is vooral te zien aan de prijs. De commerciële versie van Unity kost €1050, een heel verschil met de CryENGINE. Als je voor iOS of Android wilt ontwerpen kost het je wel nog eens €280 standaard of €1050 voor de pro versie extra per stuk. Maar zelfs dan is het nog erg goedkoop. De Unity engine is wel de minst krachtige van de 3, maar daartegenover staan vele andere voordelen. Deze game-engine is echt gericht op kleine bedrijven, zo is er bijvoorbeeld een altijd groeiende community rond. Unity heeft ook een Asset store waar je stukjes code, texturen, models, etc. van andere ontwerpers kunt kopen. Zo kan je met minder personeel toch interessante video games ontwerpen. Ook de samenwerking tussen mensen uit de community en de makers van de game-engine is zeer nauw. Het is al vaak gebeurt dat iemand iets te koop aanbied op de Asset store dat Unity zo interessant vind dat ze het ofwel overkopen ofwel die persoon een job aanbieden.
Er zijn nog verschillende andere programma’s die kunnen worden gebruikt. Je kan bijvoorbeeld een programma gebruiken om Normal Maps te maken, of voor UV maps te ontplooien. Nog een populair software pakket is Zbrush van Pixologic. Dit programma kan je gebruiken om 3D sculpturen te maken, maar ook om Normal Maps te maken die extra details toevoegen aan je 3D model in een game-engine. Maar deze programma’s zijn niet essentieel voor een video game te maken dus die laat ik even achterwege.
Als je een video game wilt ontwerpen heb je dus verschillende opties. In principe kan je volledig gratis beginnen met video games te ontwerpen als je Gimp, Blender en Unity gebruikt. Dit maakt de drempel voor veel mensen om in de industrie te stappen natuurlijk erg klein! Dat betekend dat er veel concurrentie is, maar ook dat er veel mogelijkheden zijn. Video games op zich kunnen er alleen maar door verbeteren, wij moeten dan zorgen dat we onze creativiteit kunnen gebruiken om te concurreren op vlakken waar we goed in zijn.
Persoonlijk denk ik niet dat het nodig is om veel geld tegen een project aan te gooien. Als je duurdere programma’s en game-engines gebruikt dan gaat het eind resultaat er waarschijnlijk afgewerkter uit zien. Maar dat betekend niet dat het mooier is, en dat betekend al helemaal niet dat een video game succesvol is!
Zoals Jesper Juul in zijn boek A Casual Revolution zegt, de trend die zich nu ontplooit met grote game studio’s en nog grotere budgetten kan zich zo in de toekomst niet verder zetten. Hij gelooft sterk dat er een verandering gaat komen en ik denk dat kleinere studio’s daarin ook een belangrijke rol kunnen spelen.
Ontwikkeling
Een tweede aspect dat mijn aandacht vraagt is de programma’s die gebruikt worden om video games te maken. Zijn er zaken die ik in het oog moet houden? Zijn er vernieuwingen die ik moet opvolgen? Deze programma’s zijn belangrijk, ik ga er uiteindelijk een hele hoop tijd mee moeten werken, en de beste zoeken is soms niet even gemakkelijk.
Ik ga ze niet allemaal uitgebreid bespreken, en ik ga er een hoop overslaan, maar ik wou me focussen op de meest toegankelijke programma’s. Welke tools heb je allemaal nodig om een video game te maken en hoeveel gaat dat kosten?
Normaal gezien heb je voor een video game te maken een aantal software pakketten nodig. Ten eerste ga je liefst willen beginnen met een tekenpakket waar je concept art in kunt maken, maar later ook de texturen voor op de 3D modellen en het promotie materiaal voor het spel.
Als je concept art hebt gemaakt ga je die willen omzetten in 2D of 3D modellen.
Eens je die modellen klaar hebt ga je die liefst willen importeren in een game-engine. Dit is waar er van een idee een video game wordt gemaakt. Hierin programmeer je de regels en zorgt je dat de speler met het spel in interactie kan gaan. Natuurlijk kan je je eigen engine schrijven maar dat is erg veel werk en wordt weinig gedaan. De meeste game-engines laten genoeg ruimte zodat je die engine kunt aanpassen en vormen naar de eisen van het project waar je mee bezig bent.
Het meestgebruikte tekenpakket is waarschijnlijk nog steeds Adobe Photoshop. Dit pakket kost je snel een € 800, wat voor een beginnende ontwerper niet weinig is. Maar er is een alternatief dat meer en meer voorstanders krijgt, en bovenop nog gratis is ook: Gimp. Dit is een freeware alternatief voor Photoshop, natuurlijk minder krachtig en bevat veel minder functies meer alles behalve de meer toegepaste zaken zou je er ook mee moeten kunnen. Uiteraard is Gimp niet de enige maar wel het meestgebruikte alternatief voor Photoshop.
Als de concept art klaar is wil je dat omzetten in modellen die gebruikt kunnen worden in de game-engine. Zoals ik al zei er zijn 2 mogelijkheden, 2D of 3D (je hebt ook 2,5D, dat is een 3D spel dat ja maar langs één kant ziet, maar die modellen zijn evengoed in 3D gemaakt).
Er is (of er komt) een nieuwe tool voor 2D objecten en personage makkelijk te kunnen maken. Deze tool is gemaakt door een van de grote namen in de game industrie: Ubisoft. Ze komen (hopelijk) binnenkort uit met hun UBIart framework. Dit is een programma om snel beweegbare en animeerbare modellen te maken zoals je kan zien in het filmpje hieronder. Deze tool heeft de potentie om een hele hoop mensen aan te zetten om 2D video games te gaan maken. Er kan maximaal op de game art worden gefocust en deze tool zorgt dat de technologie bijna vanzelf komt. Dit is iets om naar uit te kijken. (ook bedankt aan Jorre voor dit onder mijn aandacht te brengen)
Als je een game wilt maken in 3D zijn er ook niet zo veel opties. Er zijn een hele hoop gratis 3D pakketen en sommige werken ook erg goed, maar veel missen belangrijke elementen om een 3D model te maken dat geschikt is voor in een game-engine te importeren. Als je dus een 3D model wilt maken voor in een video game dan kan je kiezen tussen de twee meestgebruikte pakketten, beiden van Adobe, namelijk 3ds Max en Maya.
Beiden kosten over de €4000 en zijn daarom al snel een grote investering voor beginnende game developers. Welke van de twee de beste is, is moeilijk te zeggen, maar het is vaak een kwestie van voorkeur. Maar er is ook nog een derde optie, een gratis 3D pakket genaamd Blender. Dit is waarschijnlijk het krachtigste gratis 3D pakket dat er is, al zijn er zeker minder opties voor handen dan in de betalende pakketten. Maar dit maakt wel een goede optie voor startende game developers.
Dan kom je aan de game-engine. Dit is een belangrijk deel van een video game omdat hier alles in wordt geprogrammeerd. De game-engine zorgt ervoor dat je spel interactief wordt en hierin wordt ook de gameplay “gemaakt”. Er zijn een hele hoop game-engines en ik heb niet de pretentie ze allemaal te kennen. Of zelfs maar de helft. Misschien nog minder. Maar ik wil in ieder geval de belangrijkste/voornaamste bespreken. Er zijn vooral 3 grote spelers op de markt die voor mij interessant zijn.
Om te beginnen heb je de Unreal Engine van Epic Games. Deze engine is in 1998 geschreven voor de First-Person Shooter Unreal. Daarna hebben ze de Enige blijven ontwikkelen en uiteindelijk open gesteld voor het publiek. Het belangrijkste voor ons als game developers is natuurlijk de Unreal Development Kit (UDK). Dit is een development framework, net zoals UBIart dat is, waar je video games kunt maken die met de Unreal Engine werken. De Unreal Engine is een zeer populaire game-engine omdat die zeer krachtig is. UDK zelf is ook zeer populair omdat het zo makkelijk werkt. Vooral programmaren in UDK is makkelijk omdat de game-engine een groot stuk voor u doet, je kan op een visuele manier de code ordenen, zo moet je zelf maar een minimale kennis van coderen hebben. De UDK kan gratis worden gedownload en gebruikt, maar Epic Games werkt met een royalties systeem. Ze vragen 25% van de omzet boven 50.000 US dollars, berekend per kwartaal per titel.
Een andere optie is de CryENGINE van Crytek. Deze engine is origineel ontwikkeld als technische demo voor de grafische kaarten van nVidia, maar nadat Crytek het potentieel erin zag zijn ze het ook beginnen ontwikkelen als game-engine. de CryENGINE is vooral op grafisch vlak erg sterk. Sinds een paar maanden is er ook een SDK (software development kit, zoals de UDK) uit voor deze game-engine. De CryENGINE 3 is wel een stuk duurder dan de Unreal Engine. De SDK is ook gratis maar enkel voor niet-commercieel gebruik. De prijs van de laatste versie kon ik niet vinden maar de vorige versie kostte $500 000. Niet echt voor kleine projecten dan.
Een laatste game-engine die ik interessant vind is Unity. Unity is een game-engine van het gelijknamige bedrijf, en is gericht op een andere markt. Dit is vooral te zien aan de prijs. De commerciële versie van Unity kost €1050, een heel verschil met de CryENGINE. Als je voor iOS of Android wilt ontwerpen kost het je wel nog eens €280 standaard of €1050 voor de pro versie extra per stuk. Maar zelfs dan is het nog erg goedkoop. De Unity engine is wel de minst krachtige van de 3, maar daartegenover staan vele andere voordelen. Deze game-engine is echt gericht op kleine bedrijven, zo is er bijvoorbeeld een altijd groeiende community rond. Unity heeft ook een Asset store waar je stukjes code, texturen, models, etc. van andere ontwerpers kunt kopen. Zo kan je met minder personeel toch interessante video games ontwerpen. Ook de samenwerking tussen mensen uit de community en de makers van de game-engine is zeer nauw. Het is al vaak gebeurt dat iemand iets te koop aanbied op de Asset store dat Unity zo interessant vind dat ze het ofwel overkopen ofwel die persoon een job aanbieden.
Er zijn nog verschillende andere programma’s die kunnen worden gebruikt. Je kan bijvoorbeeld een programma gebruiken om Normal Maps te maken, of voor UV maps te ontplooien. Nog een populair software pakket is Zbrush van Pixologic. Dit programma kan je gebruiken om 3D sculpturen te maken, maar ook om Normal Maps te maken die extra details toevoegen aan je 3D model in een game-engine. Maar deze programma’s zijn niet essentieel voor een video game te maken dus die laat ik even achterwege.
Als je een video game wilt ontwerpen heb je dus verschillende opties. In principe kan je volledig gratis beginnen met video games te ontwerpen als je Gimp, Blender en Unity gebruikt. Dit maakt de drempel voor veel mensen om in de industrie te stappen natuurlijk erg klein! Dat betekend dat er veel concurrentie is, maar ook dat er veel mogelijkheden zijn. Video games op zich kunnen er alleen maar door verbeteren, wij moeten dan zorgen dat we onze creativiteit kunnen gebruiken om te concurreren op vlakken waar we goed in zijn.
Persoonlijk denk ik niet dat het nodig is om veel geld tegen een project aan te gooien. Als je duurdere programma’s en game-engines gebruikt dan gaat het eind resultaat er waarschijnlijk afgewerkter uit zien. Maar dat betekend niet dat het mooier is, en dat betekend al helemaal niet dat een video game succesvol is!
Zoals Jesper Juul in zijn boek A Casual Revolution zegt, de trend die zich nu ontplooit met grote game studio’s en nog grotere budgetten kan zich zo in de toekomst niet verder zetten. Hij gelooft sterk dat er een verandering gaat komen en ik denk dat kleinere studio’s daarin ook een belangrijke rol kunnen spelen.
Abonneren op:
Reacties (Atom)